تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٠

فهرست اشعار

نيم نانى گر خورد مرد خداى * بذل درويشان كند نيمى دگر

، 193 .

و آن ديگر پخت همچنين هوسى * وين عمارت بسر نبرد كسى

، 331 .

و آن را كه بخواندند بخواندند و بخواندند * و آن را كه نخواندند نخواندند و نخواندند

، 178 .

و زينش خبرنى كه پروردگار * چگونه ورا پرورد در كنار

، 40 .

و گر نه پس آنچنان آشتى * ره خشمناگى چه برداشتى

، 249 .

ور بدل از رأى بود مشكلى * خواه كليد از در صاحبدلى

، 143 .

ور پيرويش كنى ز يمن قدمى * در يكدو زمان عالم شه راه روى

، 373 .

ور زنده بماند در جهان او * در خانهء خصم خويش نيكو

، 352 .

وزيرى چنين شهريارى چنان * جهان چون نگيرد قرارى چنان

، 214 ، 349 .

وصلت كه به كيقباد و كسرى نرسيد * سوداست كه از دماغ شوريدهء ماست

، 87 .

وقت است برنده تيغ هشدار * درياب تو وقت را نگهدار

، 189 .

وه ندانم از كجا رنجيده‌اى * بىسبب از دوستان ببريده‌اى

، 390 .

هردر كه زند تو ساز كارش * هرجا كه رود تو باش يارش

، 124 .

هر درد را كه بينى درمان و چاره هست * درمان درد سعى با دوست سازوارى

، 355 .

هر ساعتى كه بر در شه طاس ميزنند * نقصان ز عمر مىشود آن ياد ميدهند

، 256 .

هرسو كه به صيد رخش رانده * بر نام شكار يك نمانده

، 321 .

هركه آمد عمارتى نو ساخت * رفت منزل به ديگرى پرداخت

، 331 .

هركه سخن را به سخن ضم كن * قطره‌اى از خون جگر كم كند

، 393 .

هر نااميدى را اميد پندار * روزست سپيد از پس شب تار

، 59 .

هرنفس از عمر غنيمت شمر * ياد كن از تاجوران ديگر

، 370 .

هريك به طريق و طرز ديگر * پوشيده دگر لباس و گوهر

، 89 .

هرجا كه خرابه گشت آباد * بيغم همه كس به عيش خوش شاد

، 131 .

هرجا كه نبود آب را بوئى * كردست دران زمين روان جوئى

، 131 .

هرجا كه درخت هست بنگر * چون وقت رسيد زان ثمر بر

، 189 .

هرجا كه در آفاق بلائى بودست * گوئى كه همه نصيب ما كرد فلك

، 211 .

هرچه شاه آن كند كه او گويد * حيف باشد كه جز نكو گويد

، 462 .

هركس كه بزاد او بميرد * جاويد جهان كسى نگيرد

، ؟ ؟ ؟

هركه او در راه ما خارى نهد از دشمنى * هر گلى كز باغ عمرش بشكفد بيخار باد

، ؟ ؟ ؟

هستند سه كس ستيزه‌كاران * عورات و صغار و تاجداران

، ؟ ؟ ؟

هستى تو امين و راست كارت * اجلال دهيم در وزارت

، 65 .

هفت اقليم ار بگيرد پادشاه * همچنان در بند اقليمى دگر

، 193 .

هم بتان را سوخته هم بت‌پرستان را بسوخت * هم بكشت آتش‌پرستان آتش‌شان هم بكشت

، 381 .