تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٩

فهرست اشعار

ملك سليمان چو گرفتى مناز * كز سر مورى ز تو پرچسند باز

، 45 .

ملك شاه و محمود و نوشيروان * كه بردند گوى از همه خسروان

، 93 .

ملك و ديو هردو حيرانند * آدمى ملك خويش ميرانند

، 67 .

من آن آفتابم كه اينك ز راه * ز مغرب به مشرق كشيدم سپاه

، 156 .

من آن مورم كه در پايم بمالند * نه زنبورم كه از نيشم بنالند

، 434 .

من كيم تا همه عالم بنهم پاى طلب * ز انكه در كوى تو سرهاى سران پا مالند

، 277 .

من نام ترا بر كف خود بنگارم * پس ديده بران نام نهم خون بارم

، 279 .

من نفروشم گليم من نفروشم * گر بفروشم برهنه ماند دوشم

، 406 .

منصور شدند دوستانت * مقهور شدند دشمنانت

، 71 .

مىكرد به خلق زندگانى * دستور شده به كاردانى

، 402 .

نازاده نكو به خانه دختر * چون زاد بلا به مرد بهتر

، 352 .

نباشم چنان عاجز و روز كور * كه برگردم از جنگ بيدست زود

، 249 .

نبايد كه آن آتش آيد بتاب * كه ننشيند آنگه به درياى آب

، 158 .

نخواهند كين تازه دارند مهر * مگر كز روش باز ماند سپهر

، 159 .

ندانم كس از مردم روشناس * كزان مردمى نيست بر وى سپاس

، 89 .

ندانى كه من با چنين دستگاه * كه بر چرخ انجم كشيدم سپاه

، 249 .

ندانيم مقصود اين شهريار * چه بود از گذر كردن اين ديار

، 154 .

نشست از بر باره ره نورد * بر آراست لشكر به رسم نبرد

، 194 .

نگه كن كه چون مادر مهرسنج * بران طفل خود چند بردست رنج

، 21 .

نماند ستمكاره بد روزگار * بماند برو لعنت كردار

، 459 .

نميدانم كه ميآيد كه از ره گرد ميخيزد * چنين دانم همون آيد كه بردابرد ميخيزد

، 55 .

نمىدانى كه از بهرچه تقدير * ترا بر لوح هستى كرد تصوير

، 386 .

نه آن كرد با مردم از مردمى * كه آيد در انديشهء آدمى

، 91 .

نبينى دو شاه است شطرنج را * كه بر هر دلى نو نهد رنج را

، 149 .

نه چندان آرزومندم كه وصفش در بيان آيد * اگر صدنامه بنويسم حكايت بيش از آن آيد

، 367 .

نه حسنش غايتى دارد نه سعدى را سخن پايان * چو ميرد تشنه مستسقى و دريا همچنان باقى

، 27 .

نى هركه گوش و چشم و دهن دارد آدمىست * بس ديو را كه صورت فرزند آدم‌ست

، 462 .

نيت خيريست كه امروز هست * وعدهء فرداش مكن كان خطاست

، 369 .

نيست سرآغازتر از آدمى * نيك سرانجام‌تر از مردمى

، 356 .

نيك بخت از بلا كران گيرد * عبرت از حال ديگران گيرد

، 78 .

نيكى خو كن چون ترا دست‌رس است * كين عالم يادگار بسيار كس است

، 26 ، 333 .

نيكى و بدى هم او كناند * حكمى به نفاذ مىرساند

، 53 .