تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٨

فهرست اشعار

گر در تن من زبان شود هر موئى * يك وصف تو از هزار نتوان كرد

، 304 .

گر كسى خاك مرده باز كند * ننمايد توانگر از درويش

، 498 .

گر گناهى كرده‌ام ما را ببخش * ز انكه تو چندين گنه بخشيده‌اى

، 390 .

گر نباشد عدل شاهان بر زمين * عالم خاكى نماند پايدار

، 94 .

گر نيك آيم مرا از ايشان گيرند * ور بد باشم مرا بديشان بخشند

، 195 .

گر نيك زن‌ست برده اسباب * ور بد باشد بكرد بىآب

، 352 .

گر يكى را تو كامران بينى * ديگرى را دل از مجاهده ريش

، 498 .

گشتست بسى بكنده دندان * هم مال ستد ز پيل هم جان

، 169 .

گفتا پى آن شدم درين راه * خالى نروم به حضرت شاه

، 140 .

گفتا كه به ملك كامران باش * تا هست جهان تو در جهان باش

، 139 .

گفتى كه تتار خان ديرينه غلام تست * اغماز چنان كردى گوئى كه نميدانى

، 393 .

گه رشك برد فرشته از پاكى ما * گه خنده زند ديو ز بيباكى ما

، 97 .

گهى از غمزه دلها ميربودند * گهى از بوسه جانها ميرفزودند

، 176 .

لطفت به كدام ذره پيوسته دمى * كان ذره به از هزار خورشيد نشد

، 313 .

ما اين وطن از بهر بتان ساخته بوديم * ايشان چو نسازند بسوزيم وطن را

، 399 .

ما را ز قضا جز اين همين ننمايند * پيمانه توئى باز به تو پيمايند

، 326 .

ما مىكوشيم و ديگران مىكوشند * تا بخت كرا بود كرا دارد دوست

، 197 .

محبت نيكان ز جهان دور گشت * خوان عسل خانهء زنبور گشت

، 62 .

مر او را پاى در راهست و ما را دست بر سينه * از آنجا او همى جنبد ازينجا درد ميخيزد

، 55 .

مرا دل ده از من دليرى ببين * كه روباه خودخوان و شيرى ببين

، 202 .

مرا زنده پندار چون خويشتن * من آيم به جان گر تو آئى به تن

، 231 ، 372 .

مراد اهل طريقت لباس ظاهر نيست * كمر به خدمت سلطان ببند و صوفى باش

، 394 ، 470 .

مردان خدا خدا نباشند * ليكن ز خدا جدا نباشند

، 219 .

مردم ز منار ذلق افتد * بهتر كه زبان خلق افتد

، 379 .

مردم ز هوا اگر رود پيش * يابد ز قضا نصيبهء خويش

، 75 .

مرو تا نبرد دليران كنم * درين رزمگه رزم شيران كنم

، 117 .

مزن سنگ بر آبگينه نخست * كه چون بشكند دير گردد درست

، 241 .

مزن فال بد كه آورد حال بد * مبادا كسى كو زند فال بد

، 463 .

مشاطه چه حاجت بود او را كه خداوند * هر ساعت و ماهى چو كريمانش برآرد

، 82 .

مصلحت ملك به رأى درست * هرچه صواب است همان بايد گفت

، 223 .

مقيمى نبينى درين جاى كس * تماشا كنان هريكى يك نفس

، 336 .

ملك را گر قرار مىخواهى * تيغ را بيقرار بايد داشت

، 20 .