تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٢
افسانهء گله كردن ملك شمس الدين ابو رجا ازان اصحاب ديوان وزارت پيش حضرت شهنشاه اهل بصارت
بر سه نوع‌ست - يك طبيعت را حافظ گويند - يعني آنچه در سمع صاحب طبيعت رسد البته ياد ماند - و طبيعت دوم را طبيعت مدرك گويند - و مدرك آن باشد يعني آنچه دريابد ياد ماند و طبيعت سيوم را طبيعت متصرفه گويند - اعني آنچه دريابد در محل قابل تصرف كند - اين همه تصنيف مصنفان و اجتهاد مجتهدان از آثار اسرار انوار اين طباع مثلثه است - چنانچه مناسب اين نيك‌بختي نوشته * * بيت *
* ني هركه گوش و چشم و دهن دارد آدميست * * * بس ديو را كه صورت فرزند آدم‌ست *
فى القصه ملك شمس الدين ابو رجا البته خالي ازين هرسه طبيعت نبود - از تاثير اين طبائع ثلثه بود كه اينچنين پادشاهي با جاهي صاحب تختگاهي را ملك شمس الدين ابو رجا از ره برده - و بر كل مملكت بدگمان گردانيده - اينچنين اصحاب مناصب ديوان عاليء وزارت دام عاليا با آن كثرت مهارت و فراست در تماشاي گفتار و كردار ملك شمس الدين ابكم ماندند * * بيت *
* هرچه شاه آن كند كه او گويد * * * حيف باشد كه جز نكو گويد *
افسانهء گله كردن ملك شمس الدين ابو رجا ازان اصحاب ديوان وزارت پيش حضرت شهنشاه اهل بصارت
افسانهء گله كردن ملك شمس الدين ابو رجا ازان اصحاب ديوان وزارت پيش حضرت شهنشاه اهل بصارت