تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣

مقدمهء ششم بيان عظمت خان اعظم تاتار خان

گماشت - از غايت طلب فراوان و جد بىپايان تاتار خان پاي بر نردبان عشق نهاد - حضرت الله تبارك و تعالى جل جلاله بقدرت اعلى ابواب شوق « 2 » در دل او كشاد - چنانچه خان مذكور خبر داد *

* بيت *

* گفتي كه تتار خان « 3 » ديرينه غلام تست * * * اغماز چنان كردي گوئي كه نميداني *

سبحان الله دير بازست كه نيك‌بختي اين مصراع گفته و درّ احسن سفته * مصرع *

* سخن كز دل برون آيد نشيند لا جرم بر دل *

نيكبختي ديگر مناسب اين حال بيتي نوشته * * بيت *

* هركه سخن را بسخن ضم كند * * * قطرهء از خون جگر كم كند *

القصه « 4 » در دل خان اعظم و خاقان « 5 » معظم عالم دين حاجي و غازي تاتار خان چندان خوف امور شرع بود كه چون خان اعظم مذكور در لشكر منصور روان شدي ( البته رسم خانان و ملوك‌ست كه چندگان كنيزك از جنس بكستري « 6 » برابر خود روان كنند ) تاتار خان كنيزگان خود را اسپ سوار نبردي - گردونها راست كنانيده بود كه آن را به زبان هندي بهركر « 7 » گويند - خان مذكور براي ستر آن را

( 2 ن ) شرف * ( 3 ن ) آخر * ( 4 ن ) فى القصه * ( 5 ن ) خان معظم * ( 6 ن ) تسرى * ( 7 ن ) بهركه *