تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٤
مقدمهء دوازدهم شرح ياد كردن سلطان فيروز شاه طائفهء بيكاران را
مقدمهء دوازدهم شرح ياد كردن سلطان فيروز شاه طائفهء بيكاران را
مقدمهء دوازدهم شرح ياد كردن سلطان فيروز شاه طائفهء بيكاران را
نقل است هربار كه آن شهريار جهاندار از سواريء شكار در شهر دهلي آمدي بر ملك نيك آمدي - كوتوال ممالك كه او كوتوالي با مهابت و جلادت بود در ميان خلائق شهر عدل و انصاف مينمود مدام بلكه علي الدوام در قسم وظائف كوتوالي ابواب هوشياري و بيداري ميكشود - فرمان « 2 » فيروز شاه بر كوتوال مذكور شد هركجا كه بيكاري پركاري بر هنجاري در شهرست اينچنين طائفه را پيش تختگاه آرد - كوتوال مذكور مشهور هريك محله‌دار شهر را پيش خود طلبيدى - و از احوال هريك استفسار كردى - آن مقدار بيكاران از جنس معارف كه در شهر ميبودند از غايت عسرت و نهايت حيرت روي خود بكس نمينمودند - اينچنين معارفان و بزرگ زادگان را محله‌داران پيش كوتوال ميآوردند - ملك نيكنام كوتوال آساميء ايشان با كيفيت « 3 » و ماهيت مينويسانيد - و ايشان را در محل صالح پيش تخت بردي - سلطان فيروز شاه بالهام حضرت إله البته هريكى را بمعرفت بزرگان آن شخص شناختى - و بكارى و مصلحتى مشغول گردانيدي - سبحان الله زهى صافي ذهن سلطان فيروز شاه داشت هركرا كه پيش او ميبردند اگرچه وقتي نديده بود و ندانسته از
( 2 ن ) فرمان فيروز شاه شدي هركجا * ( 3 ن ) كنيت و مهابت *