تاريخ فيروزشاهى ( فارسى ) — الصفحة ٩١

مقدمهء چهاردهم نواختن سلطان فيروز خلق دهلي را و بخشيدن بقايا

مورخ شاهان فرمايد * * ابيات *

ازو بسته نقشى بهر خانهء * * رسيده بهر كشور افسانهء

نه آن كرد با مردم از مردمي * * كه آيد در انديشهء آدمي

بآزردن كس نياورد راي * * برون از خط عدل ننهاد پاي

كار مرتبهء احسان سلطان فيروز به جائى رسانيد كه آنچه بر ذات رعيت در عهد سلطان پيشين بارهاي گران و تعبهاي فراوان بود تمام دور گردانيد - رعيت را نواخت - چنانچه جمله رعايا و جميع برايا برفاهيت آسوده - آنچه رسوم گذشتگان و قانون پيشينيان بود دور گردانيد - جمله عالم از غريب و مسافر و مقيم آسوده - و تمام جهان از سر تازه شده * * مثنوي *

* ببازارگانان رها كرد باج * * * نجست از مقيمان شهري خراج *

* ز ديوان دهقان قلم برگرفت * * * ز بيمايگان هم درم « 2 » برگرفت *

* عمارت هميكرد و زر ميفشاند * * * همه خار مىكند و گل مينشاند *

* چنان دادگر شد كه در شام و روم * * * زدي داستان كاي خوشا مرز و بوم *

الحاصل دران ايام خواجه فخر شادي اهل عظام مجموعه‌دار

( 2 ن ) رقم *