تاريخ كرمان ( سلجوقيان و غز دركرمان ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٠
گفتار در رسيدن ملك دينار به ولايت كرمان
خاتمه در ذكر پادشاهى ملك دينار و اولاد او در كرمان ، و جمعى ديگر بر سبيل اجمال تا زمان طلوع رايت قتلق سلطان براق حاجب
خاتمه در ذكر پادشاهى ملك دينار و اولاد او در كرمان ، و جمعى ديگر بر سبيل اجمال تا زمان طلوع رايت قتلق سلطان براق حاجب
گفتار در رسيدن ملك دينار به ولايت كرمان
گفتار در رسيدن ملك دينار به ولايت كرمان
ملك دينار بيست و دويّم رمضان سنهء 581 هجرى ، از راه بيابان كوبنان ، به رستاق كوبنان به ديه آويز « 1 » سر بيابان نزول فرمود ، با جمعى اندك « 2 » .
و از راه بيابان به جانب راور شد ، تا به خبيص رود بر عزم نرماشير .
و چون خبر ورود او به بردسير رسيد ، سوار و پيادهء شهر ، جمع كردند - قريب سيصد مرد - و به خبيص شدند ، به عزم آنكه مانع مرور او باشند . چون مسافت
( 1 ) - عقد العلى : ديه آريز . ( 2 ) - جريان فرار ملك دينار از سرخس و آمدن او به كرمان بقول جوينى ازينقرار است : سلطانشاه مغافضة به سرخس بر سر ملك دينار كه يكى بود از امراى غز ، دوانيد و اكثر ايشان را طعمهء شمشير كرد ، و ملك دينار خويش را در خندق قلعه انداخت ، و از حصار او را به موى از آب بركشيدند ، و بقاياى غزان به حصار پناهيدند . و سلطانشاه متوجه مرو شد ، و آنجا ساكن گشت ، و لشكر ختاى را بازگردانيد ، و دائما تاختن به سرخس مىبرد تا اكثر غزان متفرق گشتند . و چون ملك دينار در قلعه عاجز شد ، و اكثر حشم ازو برگشتند ، و او مانند دينار ناسره در بن صره بماند ، ايلچى نزديك طغانشاه فرستاد و بسطام عوض سرخس ازو التماس كرد . ملمتس او را مبذول فرمود و امير عمر فيروز كوهى را به سرخس فرستاد ، تا قلعه به دو تسليم كرد . ( دينار قلعه را به امير عمر داد ) و خود به بسطام رفت . چون سلطان تكش بر عزيمت عراق از خوارزم به جاجرم رسيد ، ملك دينار ، دينار و ملك خود بگذاشت و به طغانشاه متصل گشت . . . . طغانشاه باده هزار مرد آراسته با دينار و خواسته بر عزم مصاف متوجه سرخس شد ، چون در « آسياى حفص » روز چهارشنبه بيست و ششم ذى الحجهء سنهء ست و سبعين و خمسمايه [ 576 ] آسياى حرب در دوران آمد . . . سلطانشاه به قوت الهى كامران شد و غنايم بسيار از مال و خواسته به خزانهء او رسيد و از جملهء آن غنايم سيصد تخت نرد به خزانهء سلطانشاه رسيده بود . . . و ملك دينار بجانب كرمان رفت و اتراك غزى بهر كجا مانده بودند به دو متصل شدند . ( جهانگشاى جوينى ج 2 ص 22 )