تجارب الأمم ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٧

[ آن چه ميان پور ملجم و قطام در كوفه گذشت ] [ و هميارىشان در كشتن على ]

- « كدام شرط ؟ » قطام گفت :

- « سه هزار درم ، يك برده ، يك كنيز ، و . . كشتن على . » پور ملجم گفت :

- « پذيرفتم . به خدا من جز براى كشتن على بدين شهر نيامده‌ام . » قطام گفت :

- « پس من نيز كسى را بجويم كه در اين كار تو را يارى كند . » پس ، مردى از تيرهء خود را در اين كار بگماشت و عبد الرحمان خود نيز يكى را بجست و سه تن شدند . سپس ، در همان شب كه پور ملجم با ياران‌اش ميعاد نهاده بود ، شمشيرها را برگرفتند و در دو سوى درگاهى كه على از آن به نماز بيرون مىآمد نشستند و چشم بداشتند . تا چون على بيرون آمد ، پور ملجم به شمشير زخمى بر سر على بكوفت و بگريخت . مردم از هر سو فرياد بر آوردند و پور ملجم را بگرفتند و پيش على بردند .

[ 381 ] على چون پور ملجم را بديد به وى گفت :

- « اى دشمن خدا ، مگر من به تو نيكى نكرده‌ام ؟ » پور ملجم گفت :

- « چرا ، كرده‌اى . » على گفت :

- « پس ، چه چيزى تو را بر اين كار واداشته است ؟ » پور ملجم گفت :

- « من اين شمشير را چهل روز تيز كردم و از خدا درخواستم تا بدترين آفريدگان‌اش را با آن بكشد . » على گفت :

- « ليك ، مىبينم كه خود بدان كشته شوى و بدترين آفريدگان خدا خود باشى . » آن گاه ، على - كه درود خدا بر او باد - درگذشت و اين در رمضان سال چهل بود .