جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥

گفتار در بيان احوال طالبان كه چون به خدمت آن حضرت ميرسيدند از جذب ولايت در نظر اول مجذوب ميگرديدند

اى عاشقان اى عاشقان من پير را برنا كنم * اى تشنگان اى تشنگان من قطره را دريا كنم

اى طالبان اى طالبان كحال ملك حكمتم * من كور مادرزاد را در يك نظر بينا كنم

گر نفس بد فعلى كند گوشش بمالم در نفس * ور عقل دردسر دهد حالى ورا رسوا كنم

من رند كوى حيرتم سرمست [ 29 الف ] جام وحدتم * ز آن در خرابات آمدم تا ميكده يغما كنم

پروانهء شمعش منم جمعيت جمعش منم * چون بلبل اندر گلستان از عشق او غوغا كنم

آمد ندا از لامكان كاى سيد آخر زمان * پنهان شو از هردو جهان تا بر تو خود پيدا كنم

نقل است كه بابا حاجى نظام الدين كيجى از جانب كيج و مكران با عساكر خود بجانب كرمان روان گرديد كه از حاكم كرمان لشكر گرفته از جماعتى كه از متابعت او بيرون رفته‌اند انتقام كشد . چون بحوالى ماهان رسيد حضرت شاه در « باغ چهارطاق » در خلوت انزوا بود . درويشى را بر در خلوت طلبيده فرمود كه بعضى سواران از راه آستانه مىآيند . برو بر سر راه و در ميان ايشان سوارى كه بر فلان اسب نشسته و فلان رنگ لباس پوشيده ، به او بگوى كه نعمت اللّه ترا ميطلبد . درويش رفته پيغام رسانيد . آن سوار باتفاق درويش بدر « باغ خلوت » آمده از اسب به زير آمد . آن حضرت از خلوت بيرون آمده آن سوار را تنگ در بغل گرفت . چون دست از او بازداشت سوار بىهوش گرديده آن حضرت باز باندرون خلوت فرمود ، و او سه روز و سه شب [ 29 ب ] بىهوش و بىشعور بود . بعد از سه روز كه به هوش بازآمد سواران خود را طلبيد و لباس از بر بيرون كرده نزد ايشان انداخت و گفت هرچه از مال من در نزد هريك از شما هست بخشيدم و همگى سپاه