جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٤
گفتار در بيان احوال طالبان كه چون به خدمت آن حضرت ميرسيدند از جذب ولايت در نظر اول مجذوب ميگرديدند
رباعى
تا چند من اين خمير بسرشته خورم * وين آرد به آب اندر آغشته خورم
يك بار چو بابزن كبابم ندهى * من شمع نيم كه روزوشب رشته خورم
چون حضرت كرامت پناه از سير بازگشت بشاهزاده خليل اللّه گفتند كه معلم شما از شما گله نموده و مولانا را طلب كرده فرمود آن رباعى كه گفته‌اى بخوان . مولانا خواند و بانعام و خلعت و الطاف نوازش يافت .
نقل است كه درويشى مؤذن در شيراز بانگ خفتن ميگفت ، و بعد از بانگ اين غزل كه از نتايج طبع شريف حضرت ولايت منقبت بود خواند ، غزل :
غم مخور يارا كه غمخوارت منم * كاين جهان و آن جهان يارت منم
در سر بازار ملك كاينات * اول و آخر خريدارت منم
رو به داروخانهء درد من آر * چون شفاى جان بيمارت منم
گر بدوزخ ميكشندت خوش برو * چونكه در آتش نگهدارت منم
ور به جنّت ميروى بىما مرو * چون فروغ باغ و گلزارت منم
چند روزى هركجا خواهى برو * بازگشت آخر كارت منم
[ 28 ب ] هاتفى از غيب ميداد اين ندا * نعمت اللها طلبكارت منم
آن حضرت در ماهان استماع اين غزل كه درويش در شيراز ميخواند كرده خوشوقت گرديد ، و بر بعضى از درويشان اظهار نمود كه درويش ما در شيراز اين غزل ميخواند . در همان‌شب آن درويش در شيراز آن حضرت را در واقعه ديد كه آن حضرت او را تحسين فرمود . درويش از خواب بيدار شده از شيراز متوجه آستانهء ماهان گرديد ، و دست در دامن بيعت و مريدى آن حضرت زده بعد از رخصت بشيراز متوجه گرديد .
گفتار در بيان احوال طالبان كه چون به خدمت آن حضرت ميرسيدند از جذب ولايت در نظر اول مجذوب ميگرديدند
گفتار در بيان احوال طالبان كه چون به خدمت آن حضرت ميرسيدند از جذب ولايت در نظر اول مجذوب ميگرديدند
من كلام آن حضرت ولايت منقبت ، غزل :