جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٣

مرحمت و غفران [ 345 الف ] پناه زبدة الاماثل آقا حاجى يزدى المشتهر به مهتر حاجى

ديد كه خاقان گيتىستان سلطان شاه عباس ماضى بهادر خان بر سمند باد رفتار هامون نورد كه شمال تندرو از همراهى او بازماند و وهم تير گرد به گرد او نمىرسد ، شعر :

چو اشك عاشقان گلگون و خوش‌رو * جهان پيماتر از شبديز خسرو

نشسته و به همراهى قايد اقبال بىجود و حشم متوجه يزد است . بىآنكه برو ظاهر شود كه آن والاجاه فرمانفرماى زمانست در جرگهء شاطران ركاب فلك‌فرسا به دوندگى درآمد . چون منزل ورزنه محل نزول خسرو جهان گرديد تمامى پياده - روان كه در ركاب سعادت انتساب بودند در عقب مانده سواى آقا حاجى ديگرى حاضر نبود . اسب را به او سپرده به استراحت مشغول شد و در وقتى كه خسرو سيارگان [ 345 ب ] از راحت خانهء مغرب به جانبى ديگر از افق رايت طلوع و ظهور برافراخت خسرو ايران بر توسن گردون خرام سوار گشته روانه گرديد و در آخر همان روز آن مسافت بعيد كه قريب به چهل فرسخ بود طى فرموده به يزد رسيد . و چون آن خطهء بهشت منزله از فرّ شكوه آن حضرت رشك حديقهء جنان و روضهء رضوان گرديد آقا حاجى را در ركاب عالى ديده زبان به تحسين گشاده اسب را به دو سپرد و مشار اليه را در سلك شاطران سركار همايون انتظام فرمود و بعد ، از مراجعت به مقر سلطنت آقا حاجى كه جوانى بود خوب‌روى شيرين‌زبان دل پادشاه زمان در اثناى محاورت به ملاقات او مايل شد و خاطر مبارك را به ملاقات دايمى او رغبتى پديد آمد و او روزبروز به حركات غريب و سخنهاى عجيب پادشاه كامران را شكفته ساختى و ساعت به ساعت ملك وافر احتشام در تقرب و تعظيم او بيفزودى تا محرم حريم سلطنت و جلال گشت ، مصراع :

هركه شد محرم دل در حرم يار بماند .

خاقان بنده‌نواز رتبهء تقرب و محرميت و مجالست مجلس اعلى او را اختصاص داده به امر عظيم القدر مهترى ركابخانهء خاص سرافراز ساخت و به خطاب مقرب -