جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٧
عندليب گلستان فصاحت و خوش الحانى و طوطى شكرستان بلاغت و شيرين‌زبانى خواجه غياث الدين على نقشبند يزدى
اى عقده‌گشاى ملك ايران سخن * امسال بده مواجب پار مرا
مشهور است كه زربفت مشجرى تمام كرده بود كه صورت خرسى نقش شده بود به خدمت خاقان گيتىستان برد . ابو قرداش « 1 » كه در كمال شوخى بوده بعد از مشاهدهء زربفت تعريف خرس كه بافته شده مىكند . خواجه غياث در بديهه مىرساند كه :
خواجه در خرس بيش مىبيند * هركسى نقش خويش مىبيند .
وقتى قباى زربفتى تمام كرده در حاشيهء آن اين رباعى را كه زادهء طبع اوست نقش نموده :
اى شاه سپهرقدر خورشيد لقا * خواهم ز بقا به قد عمر تو قبا
اين تحفه بنزد چون تويى عيب منست * خواهم كه به‌پوشى ز كرم عيب مرا
شاه در جواب فرمود كه به چشم بپوشيم .
و آن‌جناب در مبادى زندگانى و عنفوان جوانى به شرب شراب [ 316 الف ] روح افزا و مصاحبت ماهرويان ناهيد سيما شعف تمام داشت و اوقات زندگانى را بىراح ريحانى و بادهء ارغوانى حرام مىپنداشت و پيوسته در مجلس بهشت اساس خاقان گيتىستان در هرصباح كه جام زرنگار مهر در بزم سپهر لامع شدى از ساقيان خورشيد عذار شراب خوشگوار طلبيد و هرشام كه قدح سيم‌اندام هلال در مجلس ثوابت و سيار به گردش درآمدى از دست خوبرويان ماه ديدار جام بادهء غمگسار در كشيدى تا آنكه توفيقات ازلى شامل حال او شده زبان به اداء كلمهء « تُوبُوا إِلَى اللَّهِ » گويا ساخته عن صميم القلب از جميع مناهى توبه نمود . و سبب توبه او آن بود كه شبى از روى پشيمانى و ندامت روى نياز بر خاك گذاشته توفيق
( 1 ) - اصل : ابو قرداس ( تصحيح مبتنى بر تذكرهء نصرآبادى است ) .