جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧

مجلس اول در ذكر سادات عظام

سيد التابعين اويس القرنى در موافقت دندان مبارك رسول خدا كه در غزاى تبوك از سنگ مخالفان آزار يافته در حضور والد بزرگوار ايشان مذكور ساخت . آن جناب حاضر بود ، بخاطر گذرانيد كه چون خدا و رسول او را به اين امر تكليف نفرمودند او چرا اين ستم بر خود پسنديد . [ 6 الف ] در همان‌شب آن سلطان العاشقين در واقعهء آن نور طيبين و طاهرين آمده بلسان حال مضمون اين ابيات برايشان خواند ، شعر :

كاى در درياى دين ، بحر صفا * من بعشق حضرت جد شما

در وفا سى و دو دندان طمع * كندم از دنيا و عقبى بىفزع

عاشق صادق بعشق روى يار * گر كشد خود را ازو معذور دار

مقدمهء علوم نزد سيد ركن الدين شيرازى تحصيل نموده ، و علوم بلاغت و علوم فقه و تفاسير و كلام از سيد شمس الدين خوارزمى و سيد شمس الدين مكى اخذ فرموده ، در مبادى احوال متن « فصوص الحكم » ، حسب الفرمودهء اين نظم با نظام ايشان كه ، نظم :

نانوشته حرف ميخوانيم ما * اين كتاب نيك ميدانيم ما

حفظ داشتند ، و تا هنگامى كه سن شريفش به بيست و چهار سالگى رسيد يك لحظه‌اى از سعى در مطالعه و مباحثهء علوم تغافل ننمود تا بر علوم چهار كتاب عالم گرديده طى منازل علوم رسميه فرمود و علوم معنويهء رياضيه بر ضمير منيرش منكشف گشته اين غزل فرمودند ، غزل :

علم ام الكتاب حاصل ماست * لوح محفوظ حافظ دل ماست

آنچه بحر محيط خوانندش * نزد ما آن سراب ساحل ماست

[ 6 ب ] آن حقيقت كه مشكل همه اوست * مشكل حل و حل مشكل ماست

منزلاتى كه ديده‌اى در راه * منزلى چند از منازل ماست

اسم اعظم كه صورتش مائيم * جمع معنى هفت هيكل ماست

عشق او قاتل است و ما مقتول * جان عالم فداى قاتل ماست