جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦

مجلس اول در ذكر سادات عظام

اماميه بر سر منبر نه پايهء [ 5 الف ] افلاك خواند و اكثر خلايق روى زمين را بضرب شمشير ذو الفقار آثار بمتابعت دين مبين حضرات ائمهء معصومين درآورد ، شعر :

گر نبودى ذو الفقار مرتضاى نامدار * كس نگفتى هيچ‌وقت اللّه اكبر آشكار

بر دانشوران كشور شعور مستور نماند كه بسيارى از فضلاء عالىتبار و مورخين بلاغت‌شعار خوارق عادات و واردات احوال و اربعينات و سير و سلوك سفر و حضر كه در عرض يكصد و چهار سال كه حضرت ولايت منقبت ، كاشف اسرار ازلى ، شاه نور الدين نعمت اللّه ولى ، بر خواص و عوام هربلاد ظاهر گرديده در صفحات كتب مسطور گردانيده‌اند ، خصوصا مولانا صنع الله نعمت اللهى بعبارتى روشن رساله‌اى ترتيب داده ، مسود اوراق آن نسخهء شريفه را منظور نظر داشته مجملى از آن مفصل را باندك تغيير عبارتى در اين صحايف مرقوم ميسازد ، بمنه و كرمه .

بدان اى عزيز كه مولد آن حضرت ولايت منقبت در مدينهء حلب بوده و مزار متبركهء اجداد عاليشانش در آن ديار مشهور است ، چنانچه خود فرموده ، شعر :

نعمت اللّه نور دين دارد لقب * نور دين [ 5 ب ] از نعمت اللّه مىطلب

از رسول اللّه نسب دارد تمام * خود كه دارد اينچنين ديگر نسب

مدتى بودم مجاور در عراق * گرچه اصلم باشد از ملك عرب

آب لطف او از آن ما بود * آتش قهرش از آن بو لهب

من مجاور حاليا در ملك فارس * جد من آسوده در شهر حلب

منقول است كه در ايام سه سالگى آن حضرت را كشف قبور حاصل بود و اين دو بيت مبنى بر يقين اين حال خود فرموده ، بيت :

مرا علمى كه اندر سينه دادند * عجب علمى ولى درسى ندادند

بسه حالى مرا گرديد معلوم * كه شيخ چله را درسى نهادند

و وقتى كه سن شريفش به چهار سال و نيم رسيد شخصى شرح دندان كندن