جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٢
ذكر شمه‌اى از حشمت و كامرانى رفعت و اقبال پناه ميرزا سلطان مسعود و بيان مجملى از احوال آن عاقبت محمود
پيشگاه ضمير انور خاقان فريدون حشمت دارا كياست ، شعر :
فرازندهء تاج كيخسروى * طرازندهء تخت اسكندرى
شعر
عظيم قدرى كه قدر او و حشمت او * اگر درافتد بر اوج نه سپهر ظلال
چنان ز قدرش قدر فلك بيفزايد * كه گر چو نشر كند آفتاب از اختر بال
دگر ز سطح فلك با كمال گرم روى * [ 231 الف ] دقيقه‌اى نكند طى به صد هزاران سال
السلطان بن السلطان بن السلطان سلطان شاه صفى موسوى الصفوى بهادر خان روشن گشته فرمان واجب الامتثال عز ورود و شرف صدور يافت كه روى اميد به آستان سلطنت‌آشيان آورد . بنابر فرمان پادشاه كامران آن حضرت روى ارادت به پايهء سرير خلافت مصير آورده زبان به ثنا و ستايش برگشاد كه ، شعر :
اى در پناه چترت خورشيد پادشاهى * محكوم امر و نهيت از ماه تا به ماهى
هم ملك تست ايمن از صدمهء تزلزل * هم دور تست فارغ از وصمت تباهى
از راى تست عالى رايات كامكارى * در شان تست منزل آيات پادشاهى
التفات و عنايات بىنهايت خاقان وافر احتشام شامل حالش شده منظور نظر مرحمت گشت و به خلاع فاخره و منصب يوزباشيگرى جلو خاصهء شريفه سر افتخار به اوج اعتبار رسانيد و پيوسته در ركاب ظفر انتساب و اسفار و معارك نقد جان بر كف گرفته نثار اقدام شاهنشاه زمان كرده به خدمات لايقه قيام و اقدام داشت ، تا در سنهء اربع و ستين و الف كه غفران‌پناه ميرزا عنايت بيك چنانچه در صدر اين