جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٨

ذكر صادرات افعال و واردات احوال حضرت ستوده صفاتى نظاما للرفعة و المعالى الله قلى بيك و بيان شمه‌اى از وقايع ايام اقبال آن سعادتمند

خطهء يزد و سركار خاصهء شريفه سرافرازى يافته علاوهء منصب سابقش گرديد و يوما فيوما به خدمات مجدد و خلاع فاخره مفتخر و مباهى گرديده زمام اقتدارش بلندى گرفت ، و هرالتماس و استدعا كه از درگاه پادشاه عالم‌پناه مىنمود به اجابت اقتران مىيافت و او نيز ابواب احسان [ 177 ب ] بر روى همگنان گشاده در انجاح مطالب ايشان تقصير و تهاون نمىنمود . لهذا فصحا و بلغاى زمان زبان به مدائحش مىگشادند .

و چون اين چند بيت كه يكى از اهل استعداد در مدح آن‌جناب در رشتهء نظم درآورده در نظر بود ثبت افتاد ، شعر :

رفيع‌منزلتا از فيوض خلق خوشت * كند نسيم صبا در چمن گل‌افشانى

تو آن رفيع جنابى كه هندوى در تو * نيايدش به نظر اقتدار كيوانى

تو آن يگانهء دهرى كه از ره ادراك * نگفته ميشنوى ناشنيده ميدانى

رموز مخفى تقدير بر تو مكشوف است * ز لوح جبهه خط سرنوشت مىخوانى

مراست شكوه‌اى از دست بىوفايى دهر * بيان كنم به تو تا عرض حال من دانى

منم كه ساحل اميدم از تهىدستى * هميشه مىكند از اشك ياس عمانى

منم كه كشتى بختم به لجهء اميد * نديده باد مرادى به غير طوفانى

غرض ز دردسر بندگان آن خدّام * از آن ره است كه چون شرح حال من دانى