جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧

ذكر مجملى از احوال غازى بيك و بيان وصول كوكب طالع او به درجهء شرف و اقبال و تغير مزاج خاقان گيتىستان نسبت به وزير نادان و سوختن خرمن عمر او به آتش خشم جهان‌سوز

و تعدى نمىتوانست كرد ، شعر :

نكردى هيچ آب از باد فرياد * قباى گل نگشتى پاره از باد

آخر الامر به كمال دولت و اقبال مغرور گشت و نخوت و جبروت و ابهت و باد بروت او از حدّ درگذشت و به نقير و قطمير با رعايا و برايا مضايقه نموده شيوهء ظلم و عدوان او رواج يافت . چون حركات ناشايست و افعال نابايست او [ 148 الف ] از حد اعتدال درگذشت ناگاه از شست قضا ناوك بلا گشاد يافته متوجه جان او گشت .

تبيين اين مقال و تفصيل اين اجمال آنكه در وقتى كه سپاه سبزه و لاله متوجه دشت و كوه گرديد ، شعر :

برخواست به عزم گشت لاله * شد عازم كوه و دشت لاله

زيبندهء تاج و سرير از مقر سلطنت روزافزون به جانب مازندران بهشت نشان نهضت فرمود ، مقارن آن‌شخصى از اهل اعتبار كه قابليت جلوس مجلس خسرو سكندر آيين داشت از جانب يزد آمده به عز تقبيل بساط جلالت سرافراز گرديد .

پس از روزىچند در خلوتى پادشاه عدالت دستگاه حكايتى كه دافع ملالت تواند بود ازو استنطاق نمود و چون او ميل خاطر پادشاه را به جانب عجزه و مساكين و رفع ظلم و زيادتى ظلم از بيچارگان معلوم داشت صورت احوال نواب و كتّاب هر بلاد و ديار خصوصا يزد را به تقرير دلپذير بر لوح ضمير هميون نگاشت و گفت كه تمامت اموال آن ملك را وزير به قبضهء تصرف درآورده و ملازمان او ابواب ظلم و تعدى بر روى رعيت گشاده ، شعر :

گشاده بر خلايق دست بيداد * ز دست ظلم او عالم به فرياد