جامع مفيدى ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٩

زينت يافتن اين صحيفه بذكر مجملى از احوال خير مآل نير سعادت و سرورى و شجرهء گلشن امامت و دين‌پرورى ميرزا شاه ابو المهدى

فرمايند و به منزل اين ضعيف تشريف آورند كمال مردمى خواهد بود .

پاشا « 1 » بواسطهء رعايت ناموس حكومت اين سخن را متلقى بقبول نگشت و آن حضرت پاى همت در دامان استغناء پيچيده چند روز در اين گفتگو گذشت .

آخر الامر مهم بر آن قرار يافت كه خدام ميرزا روزى به زيارت يكى از مزارات تشريف حضور ارزانى دارد و پاشا « 2 » نيز بدانجا رود . در روز موعود در مقام معهود در ميانهء ايشان ملاقات دست داده از هردو طرف لوازم تعظيم و تكريم بتقديم رسيد .

حسين پاشا « 3 » دوحهء چمن نبوى را در آغوش مهربانى كشيده اصناف اشفاق و اعطاف ظاهر گردانيد .

و در دوازدهم همان شهر نداى اين مقال به گوش آن حضرت رسيد ، مثنوى :

خيز كه شد پرده‌كش و پرده‌ساز * مطرب عشاق ز راه حجاز

عزم تو بس مركب رهوار تو * كو نرساند به تو آزار تو

گر رسدت خار مغيلان چه باك * [ 67 الف ] دامن گل هم بود از خار چاك

رنجه مشو از ستم خار راه * كان گل مشكين شودت عذرخواه

و از بصره روانه شد و در عرض راه به زبان نياز مضمون اين ابيات بأدا ميرسانيد ، مثنوى :

اى همه‌كس را بدرت التجا * كعبهء دل را ز تو نور و صفا

نام يمين بر حجر الاسودش * داغ يمين تو بود بر دمش

اى كرمت واسطهء بود ما * خانهء تو كعبهء مقصود ما

شد حرمت زينت باغ جهان * خانهء تو چشم و چراغ جهان

كيست كه پروانهء اين خانه نيست * واله و سرگشته و ديوانه نيست

خانهء تو ديدهء هرمعبد است * مردم ديده حجر الاسودست

چشمهء زمزم كه ترا در حرم * هست ز سرچشمهء بحر كرم

سوى تو باشد همگى سعى ما * غير تو ما را نبود مدعا

بعد از ورود بدان ارض مقدس و پس از مناسك حج اسلام ، نظم :

( 1 ) - اصل : پادشاه ( 2 ) - اصل : پادشاه ( 3 ) - اصل : پادشاه