تاريخ هرودت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٤
بابل
مىكند ، ادويهء معطر به آتش ميافكند و خود كنار آن مىنشيند و زن او نيز بنوبهء خود چنين مىكند . همين كه صبح طالع شد هردو خود را شستشو ميدهند و مادام كه استحمام نكرده‌اند به هيچيك از ظروف خود دست نميزنند . اين عادت بين اعراب نيز مرسوم است .
199 - ننگين‌ترين عادت مردم بابل چنين است : هريك از زنان محل بايد يك بار در عمر خود بيكى از معابد آفروديت بروند و در آنجا خود را تسليم يك خارجى كنند « 1 » .
بسيارى از زنان به علت نخوت و غرورى كه از تمول سرشار خود دارند نشستن با زنان ديگر را براى خود خفت‌آور ميدانند و به همين جهت با كالسگه و گردونه - هاى پوشيده به نزديكى معبد ميآيند و در حالى كه جمعى كثير از خدمتگذاران پشت گردونهء آنها ايستاده‌اند منتظر ميشوند « 2 » . بسيارى از آنها چنين ميكنند : تاجى از ريسمان بر سر ميگذارند « 3 » و در محوطهء مقدس معبد آفروديت مىنشينند . در اينجا هميشه عدهء كثيرى جمعيت ديده مىشود كه بعضى ميروند و بعضى از راه ميرسند .
بين انبوه جمعيت زنان ، با ريسمان گذرگاه‌هائى در تمام جهات احداث شده كه خارجيان در آن براى انتخاب دختر مورد پسند خود به گردش مشغول ميشوند .
زنى كه در اين محل قرار ميگيرد حق ندارد قبل از آنكه يك خارجى پولى به روى زانوى او افكند و با او در داخل معبد مقدس مقاربت كند به خانهء خود برگردد .
آنكس كه پول ميافكند بايد فقط اين چند كلمه را بر زبان راند : « من بنام الههء ميليتا « 4 » ترا دعوت ميكنم . » ميليتا نامى است كه آشورىها به آفروديت « 5 » داده‌اند .
( 1 ) - زنانى كه بدين ترتيب خود را در معرض تماشاى مردم قرار ميدادند درحقيقت در آن لحظه از كنيزكان معبد محسوب ميشدند . در بسيارى از مذاهب شرق باستان هر زنى موظف بود بكارت خود را فداى خداوند عشق و بارورى نمايد . ( 2 ) - بسيارى از اين كنيزكان معبد مقدس متعلق به خانواده‌هاى متشخص بوده‌اند . ( 3 ) - تاج ريسمان علامت اظهار بندگى بدرگاه خداوند بود . ( 4 ) - Militta ( 5 ) - آفروديت ( Aphrodite ) يا ونوس ( Venus ) الههء زيبائى در يونان باستان .