تاريخ هرودت ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٤

اقوام يونى ، درى ، ائولى

آلاليا مراجعت كردند و زنان و فرزندان خود را در كشتى نهادند و آنچه از اموال خود ميتوانستند با خود ببرند برداشتند و جزيرهء كيرنوس را ترك گفتند و بسوى رژيون « 1 » بادبان برافراشتند .

167 - و اما آن دسته از اهالى فوسه كه در كشتىهاى غرق شده بودند ، كارتاژىها و اهالى تيرنه « 2 » [ آنها را بين خود تقسيم كردند . اهالى آژيلا « 3 » ] عدهء بيشترى بابت سهم خود بچنگ آوردند . اينها اسيران خود را بخارج شهر بردند و در آنجا سنگسار كردند . از آن زمان ببعد هركس از اهل آژيلا از محلى كه اهالى فوسه را سنگسار كرده و اجساد آنها را در آنجا دفن كرده بودند ميگذشتند ، چه حيوانات باربر بزرگ و چه انسان ، همه معلول و دست‌وپا شكسته ميشدند و اعضاء و اندام آنها تاب مىخورد . چون اهالى آژيلا قصد كردند گناهى كه مرتكب شده بودند جبران كنند كسانى به معبد دلف فرستادند . هاتف معبد به آنها امر كرد كارى را كه هم امروز نيز به آن عادت دارند انجام دهند . مقصود اينست كه هدايائى مجلل به قربانىشدگان اهداء ميكنند و پس از آن بافتخار آنها مسابقه‌هاى ورزشى و اسب‌سوارى ترتيب ميدهند . چنين بود سرنوشت اين دسته از مردم فوسه . آن دسته از آنها كه به رژيون پناهنده شده بودند از آنجا نيز حركت كردند و يكى از شهرهاى سرزمين انوترى « 4 » را كه امروز هيله « 5 » نام دارد تصرف كردند . آنها

( 1 ) - ( Rhegion ) ناحيه‌اى كه امروز رگجيو ( Reggio ) ناميده مىشود و در ايالت كالابر ( Calabre ) ايتالياى امروز قرار دارد . ( 2 ) - در اينجا متن تاريخ هردوت ناقص است و به نظر ميرسد كه جمله‌اى از آن افتاده عبارتى كه بين دو ابرو نقل شده در متن هردوت موجود نيست و متن آن را دانشمندى بنام شتين ( Stein ) از آنچه قبل و بعد از عبارت اصلى گفته شده استخراج كرده و استناد آن به هردوت صحيح نيست ( رجوع شود به يادداشت بند 167 از كتاب اول هردوت ، ترجمه لوگراند ( Legrand ) ، چاپ پاريس - 1946 ) . ( 3 ) - آژيلا ( Agylla ) همان شهرى است كه بعدها كائر ( Caere ) ناميده شد و يكى از پايتخت‌هاى قوم اتروسك بود . ( 4 ) - انوترى ( Oenotrie ) قسمت جنوبى ايتاليا شامل نواحى بروتيوم ( Bruttium ) و لوكانى ( Lucanie ) امروز . ( 5 ) - هيله ( Hyele ) شهرى كه امروز وليا ( Velia ) ناميده مىشود و در ناحيه لوكانى واقع در ايتاليا قرار دارد .