تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦١١

بهاريه سال فرخ مآل ايت ئيل تركى مطابق با سنهء يكهزار و دويست و چهل و يك هجرى كه سال آخر از قرن اوّل دولت جاويد محل است و حكم سكّهء صاحبقرانى و وزير دفائن قديمه در امكنه متعدده به آسانى

احضار جيوش بحر خروش ايرانى صادر شد و نسقچيان پلنگ صولت به جهت قوروق « 1 » ارباع خمسه و آذربايجان پىدرپى ساير و داير آمد - بمنّه وجوده .

قطعه تاريخ سال صاحبقرانى از طبع مؤلّف تراويد [ 354 ] و يادگار را درين صحيفه ثبت گرديد .

لمؤلّفه :

شكر كز فرّ خداوند جليل ذو الجلال * سال قرن ثانى است از حضرت صاحبقران

خسرو صاحبقران فتحعلى شاه آن‌كه زد * سكه صاحبقرانى بر زر اينك جاودان

اين زمان يك قرن شد كآرايش تاج است و تخت * عمر كو تا قرنها بينيم با اين توامان

خوش خيالى دارد اين شه كاين چنينش بهره‌هاست * بهره‌ها در خوش خيالى به كه دشمن بدگمان

نيّت صافى به كار آفرينش واجب است * كاين امانات از خداوند جليل مهربان

در امانت وانگهى از حق ديانت لازم است * در ديانت اين‌چنين شاهى نيامد در جهان

از كيومرثش بود ميراث شغل سلطنت * پشت در پشتش شهنشاه جهان در هر زمان

خلقت او از نظام مملكت شد تربيت * نيت او بر دوام سلطنت شد ترجمان

كثرت اولاد هم باشد دليلى بر ثبات * رو بخوان تورات و از داود در آن جو نشان


( 1 ) . مجلس : « قروق »