تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٥١

ذكر وقوع بلاى و با در مملكت فارس و اتلاف انبوهى از مسلمانان و تحرير قصيده [ اى ] كه درين باب در مدح جناب ولايت مآب عرض شده نغوذ باللّه من غضب اللّه

به هر مرزى ز ايران رفت جيش اين و با ليكن * فزون از جمله كشور تاخت در « 1 » مازندر و گيلان

[ 327 ] چنان شد خاندان‌ها « 2 » خالى از خويشان و بيگانه * كه يك وارث نه پيدا تا شود ميراث را خواهان

بناها گشت « 3 » بىبانى سراها گشت بىصاحب * وزين غم خاك هر ايوان گذشت از عرصهء كيوان

به قرب بيست سال افزون به ايران بود اين فتنه * و با مىداد خنگ كينه را از هر طرف جولان

غرض چون تاخت اندر رى كه بود آرامگاه كى * خلايق جمله از بازيچهء ايّام سرگردان

گريزان شد ز من هركس به كوه و دشت ازين وحشت * به جز من كس نماند از اقربا و ياور و اعيان

به درياى ولايت ريختم بار توسّل را * رها شد كشتى تن اندر آن غرقاب ازين طوفان

ولايت چيست دانى بحر ذخّارى كه مىباشد * در آن شاه ولايت حارس ذرّات از طغيان

كدامين شاه آن شاهى كه با ذات همايونش * ازل برپا ابد برجا فلك گردان ملك حيران

دليل صورت معنى كفيل دنيى و عقبى * علىّ عالى اعلى سمىّ قادر سبحان

جمال طلعت اجمل كمال خلقت اكمل * وصىّ احمد مرسل ولىّ خالق منّان

دلش آيينهء خلّت كفش گنجينهء رحمت * رخش پيرايهء ملّت دمش سرمايهء ايمان


( 1 ) . ملى : - « در » ( 2 ) . ملى : « خوابدانها » ( 3 ) . مجلس : « ماند »