تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٩

ذكر وقوع بلاى و با در مملكت فارس و اتلاف انبوهى از مسلمانان و تحرير قصيده [ اى ] كه درين باب در مدح جناب ولايت مآب عرض شده نغوذ باللّه من غضب اللّه

نجست از اين بلاى ناروا يك نفس از آدم * نرست از اين وباى ناسزا يك جنس از حيوان « 1 »

اساس حشر قبل از حشر شد ازين عنا پيدا * حديث مرگ پيش از مرگ گشت ازين بلا آيان

و با خنگ جفا در تاخت در معمورهء عالم * بهر جا بود معمورى از آن در تاختن ويران

نجست از اين بلا يك كس نرست از اين عنا يكتن * ز جيحون تا به رود دجله از قفقاز تا عمّان

قضا را بود در هستى به اسرافيل پيمانى * بلاى اين و با بشكست اسرافيل را پيمان

در اطراف جهان با اين عقوبت نيست گمراهى * گنه بخشيده شد يك جا هبا شد وعده شيطان

خضر مىديد اگر اين فتنه را در خواب از اوّل * نمىكرد از دل و جان آرزوى عمر جاويدان

اگر در عالم امكان نشان و نامى از هستى * و با برداشت آن نام‌ونشان از عالم امكان

قرين با آتش حسرت مكين در گوشهء ذلّت * يكى در دخمهء گلخن يكى در صفّهء ايوان

بلا چون رو كند در آفرينش يك اثر دارد * تفاوت كى بود ارذال را در مرگ با اعيان

قضا چون ناگزير آيد بر از صاحب بود حاجب * بلا چون سر به زير آيد كم از دربان بود سلطان

نه آن فرصت پسر را تا بخواند بر پدر تلقين * نه آن مهلت پدر را تا بجويد از پسر درمان


( 1 ) . مجلس : « ايران »