تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٥

ذكر عزيمت نوّاب محمد على ميرزا به زيارت عسكريّين و خاتمهء كار او از ظهور حوادث خافقين « 3 » و ساير حوادث شور و شين

تراويد و درين صحيفه ثبت گرديد .

لمولّفه :

اى سپهر كينه‌ور اى رو به شيران شكار * تا به كى با شرزه شيران مكرهاى روبهى

چاكرى از درگه شاهنشهى خاكت به سر * نيك دانستى سپاس نعمت شاهنشهى

بنده از حضرت ظلّ اللّهى خارت به پاى * خوب پيمودى طريق خدمت ظلّ اللّهى

شاه را غمناك خواهى وه‌وه از اين‌جاهلى * خويش را خائن پسندى خه‌خه از اين ابلهى

تندباد مرگ سر دادى به ميدان جهان * سرنگون كردى به يك دم رايت دولتشهى

راستى بر باد دادى خيمهء افراسياب * باز ره طى مىكنى شرمت بود زين گمرهى

ماه خرگاه شهنشه را مكان دادى به خاك * آن‌كه مهرش بود در مجلس چو ماهى خرگهى

آن‌كه بزمش آسمانى بود در آن مىنمود * ناى ناهيدى و مى خورشيدى و ساغر مهى

آن‌كه بود از سطوتش مرز عرب در اضطراب * آنكه بود از همتش ملك عجم در فرّهى

راى اندر هند چون ميران ايرانش غلام * قيصر اندر روم چون تركان تورانش رهى

هر غلام درگهش حتّى به قيصر همسرى * هر وشاق خرگهش كردى به خاقان همرهى