تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٠

ذكر ورود فرستادهء شاهزاده كامران افغان و آوردن پيشكش و عرض اختلال دولت افغان و شرفيابى نواب شجاع السلطنه به دربار و وفات حاجى محمّد حسين خان مخاطب بار

رضا قلى خان به جهت انجام تدارك آن سفر روى به معاودت خبوشان گذاشت . در هنگام ميعاد از آمدن انكار نمود ، والى غير النّهاية بر مراتب استكبار افزود و نوّاب و الا او را به حال خود گذاشت و راه دربار همايون برداشت . بعد از ورود به دار الخلافه مورد تفقّدات فراوان شد و مأمور توقّف تا نوروز فيروزى نشان آمد . نوّاب حسين على ميرزا فرمانفرماى مملكت فارس هم حسب الاحضار به درگاه معلّى « 1 » شتافت و نعمت ملاقات برادر خجسته اختر را دريافت .

از وقايع جانگدازى كه سه روز قبل از نوروز فيروز اتفّاق افتاد اين‌كه ، امير كبير حاجى محمد حسين خان عز الدينلوى قاجار مروزى مخاطب بار روى به عالم بقا نهاد .

عموم مردم از فقدان آن امير فاضل كامل اديب اريب حسرت‌ها خوردند و نعش عزيزش را به اماكن مشرّفهء عتبات عاليات برده در آن خاك شريف سپردند .

[ مصرا ] ع :

حيف دانا مردن و افسوس نادان زيستن

تاريخ وفات او از كلك مولف تحرير و درين رساله تسطير يافت

لمؤلّفه :

درين ميخانه آخر درد مرگ است * نيرزد صاف دوران با چنين درد

[ 303 ] جوانان پير كرد و برد از راه * فريب او نشايد اى جوان خورد

فتد در چنگ مرگ آدمى خوار * چه تازى چه عجم چه ترك و چه كرد

دريغ از خان مروى آن اميرى * كه گوى مردى از اهل جهان برد

حسين اسم و حسن رسم آن‌كه مىبود * بزرگش جود و آز عالمش خرد

ز ايل خاص عز الدينلوى قاجار * كه از اجداد پا در مرو افشرد

به باب شه مخاطب بود دربار * بناگه از قضاى مبرم آزرد

درين گلشن كهن سروى سرافراز * ز جور تند باد مرگ افسرد

ربودى خود زرّين از سر مرد * گرفتى گرز رويين از كف گرد

فصاحت هرچه خواهى در كلامش * فصيحى مثل او گردون نياورد

( 1 ) . مجلس : « اعلى »