تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٠
ذكر قتل ابراهيم خليل خان در قراباغ و اختلال كار آن‌جا و تعيين امرا و لشكر و احوال آن كشور
و قرين افتخار و اعتبار فراوان شدند .
حضرت صاحبقران بعد از استماع خبر قتل ابراهيم خليل خان به سبب رعايت صبيّه محترمه‌اش كه در سلك جواريان بود ، بسيار اظهار دلتنگى فرمود . اين قطعه از زاده‌هاى طبع مولف در تاريخ قتل او ثبت افتاد .
لمولفه :
كشته شد پير كهن خان جوانشير از قضا * آن‌كه اندر قتل او هر نوجوان پير آمده
حاكم ملك قراباغ است و ابراهيم خان * بر همه ايل جوانشير از حسب مير آمده
در ميان او راست از اسم و لقب لفظ خليل * وين مرّكب نام در عزت چو اكسير آمده
آن‌كه اندر زندگى يك چند شد ترسا روش * از سعادت باز اندر دينش تغيير آمده
نو مسلمانى بكشتند از جفا اهل نفاق * وين شهادت خود دليل عفو تقصير آمده
دوستانش نى غمين « 1 » تنها از اين الم * چرخ دشمن نيز از اين كار دلگير آمده
بعد قتل زادگانش را ملك توقير كرد * عالمى شان ز التفات شاه تسخير آمده
زاده عصمت‌نژادش « 2 » در حريم سلطنت * همچو بلقيسى « 3 » كه جم را طرفه نخجير آمده
در سزاى قتل ناحق جرم او بخشيد حق * قتل بهر بخشش هر جرم تدبير آمده
( 1 ) . ملى : « همين » ( 2 ) . ملى : « تراوش » ( 3 ) . ملى : « تفليسى »