تاريخ ذو القرنين ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١١
ذكر صادرات عرض راه مملكت خراسان تا ورود موكب فيروزى نشان به صوب دار الخلافه طهران
ذكر صادرات عرض راه مملكت خراسان تا ورود موكب فيروزى نشان به صوب دار الخلافه طهران
ذكر صادرات عرض راه مملكت خراسان تا ورود موكب فيروزى نشان به صوب دار الخلافه طهران
در روز پنجشنبه پانزدهم شهر ربيع الاول سنه يكهزار و دويست و چهارده ، موكب اقدس از حوالى ارض مقدس حركت نمود و در روز ورود به منزل چناران ، امير گونه خان زعفرانلو حاكم خبوشان برحسب امر اعلى به صوب ولايت خويش پاى عزيمت برگشود . جناب ميرزا محمد شفيع وزير به جهت آوردن صبيّه محترمه او ، كه مخطوبه نوّاب حسين على ميرزا بود ، به مرافقت مشار اليه عازم آن كاشانه آمد . در منزل جهان ارغيان ، جعفر خان بيات نيز به تشريفات عنايات مشرف و به حكومت و رجعت نيشابور قرين انواع عز و شرف شد . از آن‌جا ماهچه رايات ظفر آيات به صوب آق‌قلعه فروزان و چهار فرسخى آن محل ، مضرب خيام نصرت نشان گرديد . اين آق‌قلعه از بناهاى جديد اللهيار خان قليچى حاكم سبزوار است و در رفعت و حصانت و رزانت ، « 1 » همدوش چرخ دوّار . اللهيار خان خود ، درگاه عالميان پناه را ملتزم و پيوسته از فرط شقاوت طلبى اين معنى را لازم بود كه حيلتى انگيخته ، خود را از آن سلسله كه عين سلامت است ، نجات داده در پناه قلعه آرميده آيد و سر از اطاعت و خدمت بالمره بسته دارد . چون صادق خان پر شقاق را مانند خويش سرگرم باده نفاق مىديد و مصادقت او را با ممش خان نيز در جزو فهميد ، لهذا ما فى الضمير خود را با او به ميان آورده طالب علاج گرديد . آن روسياه كه در فنون مكر و حيل شيطان دغل را شريك اقل « 2 » بود ، او را راهنمايى نمود كه هنگام حضور او در خاكپاى همايون تدارك پيشكش و اقدام در خدمت سيورسات را بهانه سازد و به استدعاى مرخصى دو روزه خود را از آن ورطه بيرون اندازد و پس از تصديق او و رخصت خويش آنچه داند و تواند به افروختن نايره طغيان و عصيان پردازد .
اللهيار خان ، حليه‌بازى آن روباه گرگ طبيعت را پسنديد و در پيشگاه حضور معدلت دستور تقديم خدمات سيورسات و پيشكش را مستدعى رخصتى دو روزه گرديد .
( 1 ) . به فتح " را " و " نون " به معناى سنگينى و وقار ( ر . ك : معين ذيل رزانت ) . ( 2 ) . مجلس : « اول »