تاريخ ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٥
جنگ ماراتن 490 قبل از ميلاد
جنگ ماراتن 490 قبل از ميلاد
جنگ ماراتن 490 قبل از ميلاد
قائدين سپاه ايران عوض اينكه آتن را منظور نظر اصلى قرار دهند اوقات عزيز و تمام قوهء خود را به مصرف امر جزئى رسانيدند و دشمن اصلى را غضبناك و متحد ساختند . در اين ضمن هيپپياس بايرانيها ملحق شده رأى داد كه خوبست به اطراف خليج ماراتن روند و آن در اتيك و تقريبا در بيست ميلى شمال شرقى آتن واقع است ، اين رأى هم صائب بود زيرا كه خليج مزبور براى توقف سفاين ( ناوها ) بسيار مناسب و نزديك اگر و پول يعنى ارگ آتن نيز بود و هيپپياس اميد داشت كه طرفدارانش بتوانند ارگ را متصرف شوند و محل نامبرده اين مزيت را هم داشت كه براى حركات سواران بىمناسب نبود . اما اتفاقا در اينموقع هيچكس بطرفدارى هيپپياس در آتن قيام نكرد و نه هزار تن سپاهيان آتنى كه قبل از جنگ يك هزار تن از مردم پلاته نيز بايشان ملحق شده بودند بدون مزاحم و معارض به حركت آمدند و براى كارزار حاضر شده باستقبال مهاجمين رفته در محل مناسبى در اراضى ناهموار از ناحيهاى كه راه بدرون خشكى داشت قرار گرفتند و منتظر رسيدن كمك از اسپارت شدند ، ليكن اسپارتيان بعذر غيرموجه كه ما براى اقدام بجنگ بايد منتظر نيمهء ماه قمرى شويم درآمدن تأخير كردند . در حقيقت سفاهت اسپارتيان در اين موقع باريك بىنظير بود و محتمل است كه تربيت ناقص آن جماعت ايشان را از حسن تناسب و درك مناسبات محروم نموده بوده است .
فريقين چندين روز روبروى يكديگر قرار گرفتند و بنابروايت هرودوت نظر بكثرت شمارهء پارسيان كه ظاهرا بين چهل و پنجاه هزار تن بودند يونانيان بكنكاش درآمدند كه آيا جايز است حال تعرض اختيار كنند يا بايد منتظر حملهء دشمن شوند .
رؤساى سپاه ده نفر بودند و بطور تساوى دو دسته شدند ، يعنى پنج نفر موافق و پنجنفر مخالف گرديدند . اما ميلتياد كه ايرانيها را خوب ميشناخت رئيس كل و ساير همكاران را متقاعد كرد كه اقدام بتعرض اهميت تامه دارد و ظاهر آنست كه فرماندهى را هم به او واگذار كرده بودند تا نقشهء خود را بموقع اجرا بگذارد ، طرح جنگى او اين بود كه