تاريخ ايران ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٠٩
دولت ميانى آشورى از سال 900 تا سال 745 قبل از ميلاد تقريبا
از كنار دجله در بين النهرين سرازير گرديده و اگرچه در بابل كلدانيها كه هنوز به طرف شمال در حركت بودند با ايشان مقابل شدند و همچنين طائفه سوتى كه سابقا جزو معظمى از آن كشور را اشغال و با خود آراميان از حيث نژاد قرابت داشتند بجلوگيرى ايشان پرداختند معهذا از آن ببعد طوائف نامبرده اهميتى پيدا كرده و منشأ آثار گرديدند . آنها ظاهرا در آشور تمام كشور را متصرف شدند و همين هجوم و مهاجرت بود كه دولت قديم آشور را خاتمه داد ولى كيفيت انقراض آندولت بدرستى معلوم نيست و مسئلهء قابل‌توجه اين است كه در 1200 قبل از ميلاد آراميان دمشق و حلب و ساير كشورهاى سوريه را جزء متصرفات خود قرار داده تجارت مهمى تشكيل دادند و در 1000 قبل از ميلاد الف‌بائى را كه از فينيقىها گرفته بودند در تحريرات خود به كار بردند و تجارت و خط آنها در طول و عرض شرق نزديك و ميانه ، تأثيراتى بخشيده و متدرجا ولى مسلما خطوط آنها جانشين خطوط ميخى گرديد .
دولت ميانى آشورى از سال 900 تا سال 745 قبل از ميلاد تقريبا
دولت ميانى آشورى از سال 900 تا سال 745 قبل از ميلاد تقريبا
وقتى كه آشور مجددا قوت يافت ابتدا طوائف آراميان را مطيع خود كرد و بعد از آن بهر جانب فعاليت جنگى عجيبى ظاهر ساخت و از سرچشمهء دجله گرفته تا نهر الكلب واقع در نزديكى بيروت معرض تاخت‌وتاز لشكريان آندولت گرديده و حجاريهاى آشورى در نهر الكلب موجود است و به نظر مسافرين ميرسد .
در اين دوره سلطنت ادداد نيرارى دوم از سال 911 تا 890 پيش از ميلاد اهميت مخصوص دارد زيراكه از سال 893 پيش از ميلاد وقايع مرتبا مضبوط است و بقول مسيو هال تاريخ با سنوات صحيح شروع مىشود . بنابراين وقتى كه آن پادشاه از جدّ خود تيگلات پيلسر سوم ذكر مىكند ميدانيم كه نامبرده معاصر سليمان و شيشاك بوده است . بزرگترين پادشاه جهانگير اين سلسله آشورنات سيرپال است ( سال 884 تا 860 قبل از ميلاد ) كه دولت را بحدود سلطنت تيگلات پيلسر اول رسانيد و نام بلند او بواسطه بيرحمى و سبعيت كه نسبت باسراى جنگى نشان داد لكه‌دار شد چه تمام آنها را از كوچك و بزرگ و زن و مرد همه را بميخ چوبى بسته و زنده سوزانيده است . پسر