تاريخ جهانگشاى جوينى ( فارسى ) ( ط دنياى كتاب ) — الجزء ١، الصفحة ٨٣

بعضى از علما و شعرا كه از مخصوصين اين خانواده بوده‌اند ،

از مشاهير شعراء كه معاصر اين دو برادر و مدّاح ايشان بوده‌اند يكى خواجه همام الدّين تبريزى شاعر معروف است و ديوان وى مشحون است بمدايح و مراثى اين خانواده ، و ويرا مثنويئى است عشقيّه در بحر هزج مسدّس به وزن خسرو شيرين نظامى موسوم بصحبت نامه و آن را بنام خواجه شرف الدّين هرون بن شمس الدّين جوينى توشيح نموده است « 1 » ،

و ديگر شيخ سعدى شيرازى معروف است و ويرا در مدايح ايشان قصايد غرّاست ، از جملهء قصيدهء مشهور در مدح علاء الدّين عطا ملك كه مطلعش اينست :

هر آدمى كه نظر با يكى ندارد و دل * * به صورتى ندهد صورتى است لايعقل

از آنكه من بتأمّل در او گرفتارم * * هزار حيف بر آنكس كه بگذرد غافل

و منها فى المديح :

به هيچ خلق نبايد كه قصّه بردارى * * مگر به صاحب ديوان عالم عادل

سپهر منصب و تمكين علاء دولت و دين * * سحاب رأفت و باران رحمت و ابل

كف كريم و عطاء عميم او نه عجب * * كه ذكر حاتم و امثال او كند باطل

بدور عدل تو اى نيك‌نام نيك‌انجام * * خدايراست بر آفاق نعمتى طائل

هزار سعدى اگر دائمش ثنا گويد * * هزار چندان مستوجب است و مستأهل

و قصيدهء ديگر كه مطلعش اينست :

كدام باغ بديدار دوستان ماند * كسى بهشت نگويد ببوستان ماند

يكى از ايشان و من خود نيز تاكنون اصل اين مقامات را نديده‌ام تا حقيقت امر را معلوم كنم ، يك نسخه از اين مقامات زينبيّه در موزهء بريطانيّه در لندن محفوظ است ، رجوع كنيد بفهرست قديم نسخ عربى موزهء بريطانيّه ص 319 نمرهء 669 ، و حاجى خليفه در باب ميم ، و تاريخ علوم عرب لبروكلمن آلمانى ج 2 ص 159 ، ( 1 ) يك نسخه از اين صحبت نامه در ضمن ديوان وى در كتابخانهء ملّى پاريس موجود ست ( b 127 - b 115 . ff ، 1531 . Suppl . pers ) .