تاريخ جهانگشاى جوينى ( فارسى ) ( ط دنياى كتاب ) — الجزء ١، الصفحة ٧٥

حكايت سعايت مجد الملك يزدى و اختلال احوال مصنّف در اواخر عمر ،

دماغ پيدا شد و چون شمس الدّين جوينى و برادرش علاء الدّين از اخصّ خواصّ سلطان احمد و مدبّر مملكت وى بودند ارغون را دل با ايشان بغايت بد بود و نيز چون اكثر طوايف وفات اباقا را به صاحب شمس الدّين نسبت ميدادند و ميگفتند كه وى اباقا را مسموم نموده است « 1 » اين نيز مزيد بر علّت شده بود ، فى الجمله در شهور سنهء 681 كه ارغون بعزم قشلاق از خراسان « 2 » بجانب بغداد متوجّه گشت چون ببغداد رسيد گفت بقايائى كه بر علاء الدّين است و در زمان پدرم بوده طلب ميدارم متعلّقان علاء الدّين را بگرفت و مؤاخذه و مطالبه مىنمود و نجم الدّين اصفر « 3 » را كه نايب و پيشكار علاء الدّين بود در بغداد و بتازگى وفات كرده بود فرمان داد تا از خاك بيرون آوردند و در راه بينداختند چون آن خبر بعلاء الدّين رسيد بغايت متغيّر و متألّم شد و صداعى بر وى طارى گشت و بدان علّت وفات يافت « 4 » در چهارم ذى الحجّه سنهء احدى و ثمانين و ستّمايه « 5 » در مغان « 6 » و نعش او را بتبريز آورده در مقبرهء

( 1 ) وصّاف ص 119 ، و نهاية الأرب للنّويرى ج 25 ورق b 37 از نسخهء كتابخانهء مذكوره ( 1577 Arabe ) ، ( 2 ) جامع التّواريخ نسخهء ايضا ( 209 . Supp . pers ) ورق b 316 س 18 ، ( 3 ) جامع التّواريخ نسخهء مذكوره ورق a 317 : اصغر ، - متن مطابق نسخهء ديگر از همان كتاب است يعنى b 199 ، f ، 1113 . Suppl . pers ، ( 4 ) ذهبى در تاريخ الأسلام نقلا عن ابن الغوطى گويد كه علاء الدّين از اسب افتاد و بدان صدمه هلاك شد ( نسخه موزهء برطانيّه b 6 ، f 1540 . Or ) . ( 5 ) جامع التّواريخ ، نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس 209 . Suppl . pers ) ورق a 317 ، - اين اصحّ اقوال است در تاريخ وفات علاء الدّين و مطابق است در روز و ماه و سال با وصّاف طبع بمبئى ص 119 ، و تاريخ الأسلام للذّهبى نقلا عن ابن الغوطى مؤرّخ مخصوص علاء الدّين دو نسخهء موزهء بريطانيّه a 7 . f ، 1540 . Or و b 21 . f ، 53 . Or ، و در ماه و سال با تاريخ گزيده طبع ادوارد برون ص 586 ، و در سال فقط با المنهل الصّافى لابن تغرى بردى ج 4 از نسخهء كتابخانهء ملّى پاريس 2071 Arabe ورق a 108 ، - ولى نويرى در نهاية الأرب ج 25 ورق b 37 از نسخهء ايضا 1577 Arabe و مقريزى در كتاب السّلوك ورق b 214 از نسخهء ايضا 1726 Arabe و ابن شاكر كتبى در ذيل اين