دستور الكاتب في تعيين المراتب ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٤

نوع دوم ( * ) در منع ظلم و تعدى « 1 »

با طوايف رعايا و عامّه برايا كه تكفل مهمات ايشان منوط باهتمام ان حضرتست « 1 » و او را جهت ان تعيين فرموده‌اند كرده شود و بباز « 2 » خواست و تاديب و تعريك التفاتى نرود و هاتف غيب نصّ حديث ( * ) كلكم راع و كلكم مسئول عن رعيته « 3 » بمسامع شريفه رساند نعوذ بالله من سخط الله را نصب العين بايد « 4 » داشت و رعايت اين امانت را كى از حضرت عزت بجناب شهريارى حوالت فرموده‌اند مهمل نبايد گذاشت قال الله تعالى ( * ) يا داوُدُ « 6 » إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ « 7 » عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ « 5 » وقتى كه با داود « 8 » عليه السلم « 9 » اين خطاب رود ديگرى را چه توقع باشد و بزرگان دين « 10 » گفته‌اند « 11 » دنيا گذاشتى « 12 » و گذشتنى است و ( * ) در قيامت « 13 » در حضرت حق تعالى « 14 » جواب سئوال را ايستادنى « 15 »

( 1 ) - پ : حضرت ( 2 ) - ب ت : سار ، پ : نياز ( * 3 ) - ب : حذف شده ( 4 ) - ب : مىبايد ( * 5 ) - ب : حذف شده ( 6 ) - پ : داوود ( 7 ) - ث : فيصلّك ( 8 ) - پ : دود ، ث : داوود ( 9 ) - پ : حذف شده ( 10 ) - پ : حذف شده ( 11 ) - ت : گفته ( 12 ) - ب : كداشتى ( * 13 ) - ت : حذف شده ( 14 ) - ت : روز قيامت - افزوده شده ( 15 ) - پ ث : حقيقت - افزوده شده