خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٨

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

بحر مروت و مرحمت جهانيان را نام حاتم و ذكر مكرمتش از ياد « 1 » رفته . شعر « 2 » :

سعادت قرين شاه صاحبقران [ 393 ] * جهان پر ز فيضش كران تا كران

شهنشاه جم قدر دارا سرير * كه در جاه و حشمت ندارد نظير

شه آسمان « 3 » قدر فرخنده بخت * كه چرخ برينش بود پاى تخت

زمين گلشن از پايهء تخت او * زمان روشن از پرتو بخت او « 4 »

جوانبخت و دانا و دانا پسند * به دانش بزرگ و به همت بلند

نديده به صد ديده دور سپهر * نظيرش در آينئه ماه و مهر

بود موجى از بحر لطفش سپهر * ز نور دل اوست يك لمعه مهر

چو خورشيد رخشنده از فيض نور * جهان كرده روشن ز نزديك و دور

كفش ابرو در ابر باران جود * ز باران شده سبز باغ وجود

همه عالم از فيض او گلشن است * به او ديدهء عالمى روشن است

مراعات خلق جهان كار اوست * در آن كار لطف خدا يار اوست

جهان بندهء لطف و احسان او * خلايق همه آفرين خوان او

به احسان كند خاطر خلق شاد * جهان يكسر « 5 » آباد دارد به داد « 6 »

ز احسان آن شاه عالى مقام * مراد خلالق برآيد تمام

بود خاتمش چون سليمان به دست * كزو شد روا حاجت هر كه هست

كف او كليد در گنج جود * كه يا رد جز او قفل اين در گشود

بود لطف شاه جهان آفتاب * همه خلق عالم ازو فيض‌ياب « 7 »

به لطف و جوانمردى و مردمى * نديده كسى مثل او آدمى

چنين خسروى عادل نيك‌راى * بر آرندهء كام خلق خداى

سعادت قرين و زمانه غلام * همه كار دولت مهيا به كام

عجب نيست گر بخشش روزگار * به كام دل خود شود كامكار

تو آن شهريارى كه در عدل وجود * نظيرت نيايد دگر در وجود

ز شاهان تويى لايق سرورى * ترازيبد آيين اسكندرى

تويى آنكه دولت شده يار تو * به كام تو گشته همه كار تو

تويى آفتاب سليمان سرير * هم اقليم بخش و هم اقليم گير

( 1 ) - م : ازدياد ( 2 ) - م : ندارد ( 3 ) - م : آسمان تخت ( 4 ) - م : اين مصراع را ندارد ( 5 ) - م : اكثر ( 6 ) - ب ، م : به باد ( 7 ) - ب ، م : به ياد