خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٥

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

عدلش از گردون بريده راه آه * لال ز انصافش زبان دادخواه

عدل او از عدل نوشروان گذشت * پايهء تخت وى از كيوان گذشت

از شرف خواهد كه گردد آفتاب * شمسهء ايوان شاه كامياب

تيغ اژدر پيكرش روز مصاف * در دل اعد افكنده صد شكاف

فتنه در ايام تيغش ناپديد * گنج هر مقصود را كلكش كليد

اى تو شاه كامكار سرفراز * عالمى را بر درت روى نياز

بر درت گردنكشان بحر و بر « 1 » * جمله بهر خدمتت بسته كمر

شد هماى فتح و نصرت رام تو * عالمى آسوده در ايام تو

از هجوم عسكر نصرت اثر * شد بلاد كافران زير و زبر

اى شهنشاه سليمان منزلت [ 392 ] * تا ابد بادا مبارك منزلت

بر سرير سلطنت سلطان تويى * شاه دوران سايه سبحان تويى

از فروغ راى تو ماه منير * شد چو خورشيد فلك روشن ضمير

آنچه راى عالم آرايت بود * دور گردون تابع رايت بود « 2 »

روز شب اى خسرو انجم سپاه * پاسبان « 3 » آستانت مهر و ماه

آستانت بوسه‌گاه خسروان * گشته درگاهت پناه خسروان

اهل عالم جمله در فرمان تو * سر به سر آفاق پر احسان تو

تابع حكمت همه روى زمين * چون سليمان عالمت زير نگين

نصرت و فتحت قرين با تخت و بخت * دايما بر تو مبارك تاج و تخت

كاين « 4 » سعادت رتبت تاج مهيت * منشاء آن شاهى و فرماندهيت

يافت عالم چون ز لطف تو نسق * باش يا رب در پناه لطف حق

يا رب اين اقبال را پاينده دار * كامرانى حاصل و توفيق يار

تا ابد باد اين سعادت بر مزيد * كورى احباب شيطان بايزيد

حضرت مالك الملك ذو الجلال و ايزد لم يزل و « 5 » لا يزال ابواب سلطنت و جهانبانى بر چهرهء آمال و امانى سلطان عاليشان و خاقان سليمان مكان مىگشايد كه كشتزار مآل « 6 » عالميان از جويبار عدالتش چون رياض بهشت سيراب و « 7 » خرم گردد ، و عرصهء جهان از فيض رشحات مكرمتش رشگ گلستان ارم شود ، شعلهء « 8 » تيغ جهانسوزش خرمن عمر كفار نابكار را سوزد و لمعات آفتاب مهجهء علم

( 1 ) - م : بر و بحر ( 2 ) - م : اين بيت را ندارد ( 3 ) - ب ، م : پاسبانى ( 4 ) - مز : كين ( 5 ) - م : ندارد ( 6 ) - ب : « مآل » ندارد ( 7 ) - م : ندارد ( 8 ) - م : و شعله