خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٣

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

نهاده بر بساط از نقلدانها * ز ياقوت و « 1 » زمرد بر كرانها

ز شربتهاى رنگارنگ صافى « 2 » * چو نور از عكس در « 3 » ظلمت شكافى

بلورين جامها لب‌ريز كرده * به ماء الورد عطر آميز كرده

بهر سويى چو چشم و لعل دلبر * نهاده بر طبق بادام و « 4 » شكر

درو از خوردنيها هر چه خواهى * ز مرغ آورده حاضر تا به ماهى

ز طعم و بوى خوش از كاسه و خوان * طعامش قوت جسم « 5 » و « 6 » قوت جان

خلايق در نشاط و كامرانى « 7 » * به فر دولت صاحبقرانى

ديدار خجسته آثار آن طاير سدره مقام فرخنده پيام مسرت فزاى كافهء انام از خواص و عوام شده ، قدوم ميمنت لزومش مقارن فصل بهار مانند آن موسم نزهت آثار و فرح‌بخش اهل روزگار گشت . شعر « 8 » :

موسم عيش بود « 9 » و فصل بهار * شادى و خرميست اصل بهار

با گل و لاله باد در بازى * سرو آزاد در سرافرازى

در دل جوى آب مىغلطيد * بر لب جوى بيد مىرقصيد

بلبلان مطربانه نغمه كنان * بيد رقصان چنار دست زنان

ساكنان اين ديار از صغار و كبار به آيين تازه و شوق و ذوق بىاندازه رسم خوشحالى و قاعدهء عشرت و كامرانى از سر گرفته و جوانان بهار و شاهدان « 10 » سرا پرده و « 11 » گلزار به حليه‌هاى « 12 » گوناگون و جلهاى « 13 » الوان الوان بوقلمون از شادى اقبال آن پادشاه ربع مسكون زيور بستند . شعر « 14 » :

چون باد بهار باز برخاست * از سبزه و گل جهان بياراست

شد برج حمل چو صحن گلشن * از پرتو آفتاب روشن

و از اطراف و جوانب مردم بر مثال انجم در نظارهء اين سور پرسرور چشم باز كرده خلايق « 15 » هر ديار و اهالى تمامى بلاد و امصار به تماشاى اين بزم پر حضور به سان نجوم هجوم آورده . شعر « 16 » :

خلايق ز هر سو فراز آمده * همه خوشدل و عيش ساز آمده

ز هر شهر مردم به ذوق « 17 » و سرور * رسيدند بهر تماشاى سور

( 1 ) - م : ندارد ( 2 ) - ب ، م : كارى ( 3 ) - م : او ( 4 ) - م : ندارد ( 5 ) - م : چشم ( 6 ) - م : ندارد ( 7 ) - م : مصرع را ندارد ( 8 ) - م : ندارد ( 9 ) - م : ندارد ( 10 ) - ب ، م : بهار شادان ( 11 ) - ب ، م : ندارد ( 12 ) - م : به حلهاى ( 13 ) - م : جلوه‌هاى ( 14 ) - م : شعر ندارد ( 15 ) - ب ، م : « خلايق » ندارد ( 16 ) - م : ندارد ( 17 ) - م : به شوق