خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٢

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

عجب بزمى و نيكو صحبتى بود « 1 » * عجايب مجلسى خوش عشرتى بود

به عشرت همچو ايام جوانى * به نعمت چون نعيم جاودانى

در آن بزمى كه با جنت قرين بود * زنعمت رشك فردوس برين بود

به عالم هر كه هر چيزى كه مىخواست * به كام خويش ديدى « 2 » بىكم و كاست

و از بخار بخور كه در آن جشن پر عيش و حضور به جانب افلاك متصاعد مىگرديد « 3 » بوى مشك اذفرو شمامهء عنبر به مشام ساكنان ملاء اعلى مىرسيد و از بوى مجمر آن بزم عرصهء افلاك پر از بخار بخور « 4 » و عبير بود . القصه در آن صحبت پر مسرت باصره به هر جانب كه نطز مىگشاد آنچه « 5 » مطلوب و خاطرخواه بود مىديد و از شور « 6 » آن سور « 7 » سامعه به هر طرف كه گوش مىنهاد مضمون اين ابيات دلكش و اشعار بىغش مىشنيد . شعر « 8 » :

شد « 9 » ايوان از جوانان سرايى * چو فردوس برين در دلگشايى

غلامان خطايى صف كشيده * به غمزه قلب صفها را دريده

به دست ساقيان ماه پيكر * قمزهاى روان در كاسهء زر

مه سامى ز جام حسن سرمست * به خدمت ايستاده جام در دست

لبالب كرده هر دم از قمز جام * عرق از دار چينى يافته كام

زمانه برگ عشرت ساز كرده * فلك درهاى دولت باز كرده

ز بس عيش و نشاط كامرانى * جهان را تازه شد رسم جوانى

شده را مشگران راهزن جمع * نشسته مجمرى بر پاى هر شمع

به هر جا شمع كافورى نهاده * بتان در بزم چون شمع ايستاده

نواها نسخه سنجان ساز كرده * نشاط رفته را آواز كرده

خروش ارغنون و خارش چنگ * رسانيده به گوش زهره آهنگ

دم نايى روان بگرفته در نى * خروشان گشته بربط را رگ و پى « 10 »

غزلهاى نظامى را غزالان * زده بر نغمه‌هاى چنگ نالان [ 377 ]

نواها [ 375 ] مختلف در پرده سازى * نوازش متفق در جان نوازى

بر او تار « 11 » مغنى هر سرودى * بر آهنگ دگر بر بسته رودى

چه جشنى بزمگاه خسروانه * هزاران ناز و نعمت در ميانه

( 1 ) - م : « بود » ندارد ( 2 ) - م : ديد و ( 3 ) - م : مىگردد ( 4 ) - مز : بخور عبير و عنبر ( 5 ) - م : و آنچه ( 6 ) - م : شو ( 7 ) - ب : سو ( 8 ) - م : ندارد ( 9 ) - م : صد ( 10 ) - م : برك نى ( 11 ) - م : برو ناز