خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٨

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

قضا شمع اقبال او برفروخت * عطارد كمر بند جوزا « 1 » بسوخت

رعيت ز انصافش آباد شد * ز بختش سپاهى همه شاد شد

ز بس گوهر و زر كه افشاندند « 2 » * زبر چيدنش دستها ماندند « 3 »

قدر بخت او را چو شد مشترى * سليمان به او داد انگشترى

درخشنده شمعى برآمد ز ميغ * ز « 4 » خور تاج بستد ز مريخ تيغ

و مسند عالى سليمانى « 5 » و سرير متعالى سلطانى را به زيب قدم جلالت لزوم مزين و ممتاز و افسر سلطنت و شهريارى و تاج عزت « 6 » و بختيارى را به حليهء ذات عالى صفات مشرف و سرافراز ساخت . شعر « 7 » :

به فرخ طالع « 8 » آن شاه « 9 » جوانبخت * كه برخوردار باد از تاج و از تخت

چو بر تخت سليمانى مقر يافت * سرير سلطنت زيب دگر يافت

چو شد بر تخت شاه از روى تمكين * فلك گفتا مبارك باد بنشين

به حرمت مشترى از اقتدارش * سعادت كرد از گردون تبارش

سعادت در زبان گفتا به تمكين * مبارك باد دولت گفت آمين

جهان داور بر آمد همچو خورشيد * فروزان بر فراز تخت جمشيد

چو خورشيدى شد او در بىمثالى * سپهر از وى سريرى « 10 » گشت عالى

چو صبح اندر جهانگيرى شتابان * بر اطراف جهان چون مهر « 11 » تابان

هوا گفتى كه كان شد زر فرو ريخت * طبقها شد فلك گوهر فرو ريخت

بر اوج تخت شد چون آفتابى * جهان را داد از نو فتح بابى

ز دولت بر سر آمد [ 374 ] اختر او * فلك مىگشت بر گرد سر او

برويش گشت روشن ديدهء بخت * ز پايش گشت عالى پايه بخت

زمين آسوده شد در سايهء او * گذشت از فرق فرقد پايهء او

به ذكرش خطبه را زيب دگر شد * به نامش سنگها « 12 » را كار زر شد

بلندى يافت بخت از پاى « 13 » بوسش * به گردون بر رسيد آواز كوسش

كه دايم شاه عالم كامران باد * دلش كامى كه مىخواهد چنان باد

حقا كه از مژدهء اين خبر مسرت اثر و از استماع نويد اين عطيهء روح‌پرور چندان نسيم فرح « 14 » و خوشحالى به مشام اين محب خيرخواه و لذت شيرينى به مذاق اين مخلص بلا اشتباه رسيده كه

( 1 ) - م : خود را ( 2 ) - م : افشانده‌اند ( 3 ) - م : مانده‌اند ( 4 ) - ب ، م : چو ( 5 ) - ب ، م : سليمان سرير ( 6 ) - م : و عزت ( 7 ) - م : ندارد ( 8 ) - م : طالعى ( 9 ) - م : شاهى ( 10 ) - م : سرير ( 11 ) - ب ، م : ماه ( 12 ) - م : سگها ( 13 ) - م : پايه ( 14 ) - م : و فرح