خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٤

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

زبانش سوخته پروانه را بال * برو افتاده هر سو نقطه و « 1 » خال

بر آن رخسارهء چون حورانوز * دهانش ذره و از ذره كمتر

چگويم « 2 » از دهان تنگ آن ماه * كه در وصفش تصور گم كند راه

لبش از خط نگشته عنبر آلود * نشانى داده از حلواى بىدود

زهى شرمنده گلبرگ ترازوى * حلاوت وام كرده شكر از وى

كنيزان سهى قد سمنبر * پرى رخسار « 3 » هاى ماه پيكر

به ملك ناز هر يك نازنينى * بلايى كافرى آشوب دينى

پريچهره بتان نازك اندام * ز صيد از بهر دلها بافته دام

عروسان زناشويى نديده * به كابين از جهان خود را خريده

چو بگشايند زلف عنبر افشان * كنند از هر طرف جمعى پريشان

يكى از طرهء مشگين شبرنگ * ميان چشم و دل انداخته سنگ

يكى با « 4 » تيغ مژگان كرده انگيز * كه در عالم كند « 5 » آهنگ خونريز

فكنده با دو چشم ناوك افكن * جهانى را به خاك و خون به صد فن

جهان گرديده حيران فن او * هلاك آهوى شير افكن او

نموده درج ياقوتش در ناب * چو عقد شبنم از گلبرگ سيماب

فراز « 6 » لعل درج نازنينى * در امر و ديى « 7 » افتاده بينى

رخش زيب گلستان نكويى * از آنرو يافته گل سرخ رويى

ز رعنايى به گلزار لطافت * دهد گلبرگ رخسارش طراوت

دو سنبل سر زده از روى آن گل * كه ديده رسته از يك گل دو سنبل

يكى در حسن ، آشوب دل و « 8 » دين * به غمزه آفت جانهاى غمگين

ز چين ابروى طاق مقوس * شكست افكنده در طاق مقرنس « 9 »

ز چشم فتنه‌ساز عشوه‌انگيز * به قصد خلق [ 371 ] عالم گشته خونريز

در آن بينى بهر چشمى كه بينى * شود ظاهر هزاران نازنينى

تو گويى دفتر خوبى گشادند * براى خواندن انگشتى نهادند « 10 »

و يا افتاده در گنجينهء حسن * بلورين دسته بر آئينه حسن

لبش داده نشان از آب حيوان * رخش برده گرو از ماه تابان

نموده هر طرف زلفى چو زناز * ز هر سو عالمى كرده گرفتار

( 1 ) - م : ندارد ( 2 ) - م : چو گويم ( 3 ) - م : رخساره ( 4 ) - م : از ( 5 ) - م : كنند ( 6 ) - م : فروز ( 7 ) - م : دنيوى ( 8 ) - م : ندارد ( 9 ) - م : مقوس ( 10 ) - ب : نهاده