خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٨

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

شهنشاه عادل شه كامران * سكندر سرير سليمان مكان

جهان داورى شيوه‌اش عدل و « 1 » داد * سليم و خردمند و نيكو نهاد

پدر بر پدر خسرو و پادشاه * سر پادشاهان عالم پناه

ز عدلش جهان گشته همچون « 2 » بهشت * به از عدل جمشيد فرخ سرشت

منور شد از نور عدلش جهان * فراموش شد عدل نوشيروان

اگر در زمان « 3 » شه بىبدل * شدى زنده نوشيروان فى المثل

بر اطراف آفاق گشتى تمام * شدى آگه از راحت خاص و عام « 4 »

بر اطراف عالم فكندى نظر * بهر مرز و هر بوم كردى گذر

بديدى كه از عدل شاه زمان * شده محو آيين ظلم از جهان

ز احوال عالم گرفتى خبر * ز اندوه و « 5 » محنت نديدى اثر

به عيش و « 6 » طرف خلق عالم همه * ز غم فارغ و شاد و خرم همه « 7 »

جهان رشك فردوس اعلى شده * در فيض از هر طرف واشده

زمانه ز عدل شه نامدار * جهان گشته آسوده و برقرار

كه از عدل آن شاه صاحب‌قران * جهاندار جم حشمت كامران

كند كبك را باز همراز خويش * خورند آب با يكدگر گرگ و ميش

بهم رام گرديد آهو و شير * كبوتر سوى چرغ رفته دلير

چو از عدل شاهنشه آگه شدى * ز جان خادم و بنده شه شدى

نبردى به عالم دگر نام عدل * فراموش كردى ز ايام عدل

شدى منفعل سرفكندى به پيش * خجل گشتى از شهرت عدل خويش

چو او شاه عالم پناهى كجاست * به اقبال او پادشاهى كجاست

نخواهد جز اين آشكار و نهان * كه آسوده باشند خلق جهان

چو بر هيچكس زو نيايد گزند * گزندش نيايد ز چرخ بلند

زهى دولت مردم آن ديار * كه شاهى چنين باشدش شهريار

ستم را زيان عدل را سود ازو « 8 » * خدا راضى و « 9 » خلق خشنود ازو

خدايا برحمت نظر كرده‌اى * كه اين سايه بر خلق گسترده‌اى

در اوصاف آن سرور سرفراز * كه هست آفتاب از صفت « 10 » بىنياز

( 1 ) - م : « و » ندارد ( 2 ) - م : همچو ( 3 ) - م : زمانى ( 4 ) - م : « عالم » ندارد ( 5 ) - م : « و » ندارد ( 6 ) - م : « و » ندارد ( 7 ) - م : ز غم فارق و خرم همه ( 8 ) - مز ، ن : سود او ( 9 ) - م : « و » ندارد ( 10 ) - م : صف