خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٦

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

بارگاه مزين گشته كافهء عالميان در سايهء لواى كيوان اعتلاى آن صاحبقران سليمان جاه آسوده و مفتاح قانون عدالت آن خاقان گيتى پناه « 1 » ابواب مرحمت و رأفت بر چهرهء امانى و آمال « 2 » خلق كشيده درگاه سخاوت « 3 » پناه آن سلطان خورشيد اشتهار سلاطين عاليمقدار را مقبل شفاه و بارگاه عرش اشتباه آن خلاصهء خواقين تبار خسروان گردون اقتدار را مغفر جباه شاهد گلزار سلطنت و شهريارى از سلسال معدلت آن جمشيد عدل گستر جوانى از سرگرفته و نوعروس بهار حشمت و كامكارى از فيض رشحات سحاب « 4 » آن داراى « 5 » دادگستر جوانى هر « 6 » لحظه طراوتى ديگر پذيرفته .

شعر « 7 » :

شهنشاه جوان شاه جوانبخت * كه برخوردارباد از تاج و از تخت

مبارك طلعتى فرخنده رايى * همايون طالعى فرخ لقايى

سپهر دولت او را قدر ماه * بساط دهر را اقبال او شاه

ظفر خيل سپاهش را طلايه « 8 » * لواى عسكرش را فتح سايه

بود قوس قضا را رمح او تير * دم شمشير او صبح جهانگير

كه از رزمش سكندر نوش گيرد * فريدون را پتش بر دوش گيرد

سنانش در دل خاقان خليده * منوچهرش به چاووشى رسيده

گرفته شير را مور رهش راه * زبون پشهء او پيل بدخواه

گرامى درى از درياى شاهى * فروزان شمعى از نور آلهى

شكوه چترش از فر جهان‌گير * فكنده قيروان را جامه در قير

كله‌داران ز سقسين تا سمرقند * به نوبتگاه درگاهش كمربند

بلندى « 9 » يافته تاج از سر او * بزرگى يافته ملك از در او

به هر جانب كه لطف آغاز كرده * درى دارد چو دريا باز كرده « 10 »

درش بر جمله كوثرها گشاده * همه ره حمل بر حمل ايستاده

كف جودش بهركس داده بهرى * گهش شهرى و گاهى حمل شهرى

ز درويش خطا تا منعم روم * كس از درياى جودش نيست محروم

هر آن مسكين كه يابد بر درش بار * شهنشاهيش يابد نوبتى دار

به حشمت ملك جم زير نگينش * به همت بحر و كان در آستينش

به احسان دست او معمار عالم * هر انگشتش كليد كار عالم

دلش دريا و موجش فيض احسان * كفش ابر و عطاى عام باران

( 1 ) - ب ، م : ستان ( 2 ) - ب ، م : خلق ( 3 ) - ب ، م : سعادت ( 4 ) - ب ، م : به جناب ( 5 ) - ب ، م : داراى مراد گستر ( 6 ) - م : سر ( 7 ) - م : ندارد ( 8 ) - ب : اقبال او شاه ( 9 ) - م : بلند ( 10 ) - ب ، م : درى از جود دريا بار كرده