خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٥

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

شه آسمان قدر نصرت قرين * كه بىاو مبادا زمان و زمين

شه تا جور خسرو شيرگير * به دولت جوان و به تدبير پير

ز درياى شاهى عجب گوهرى * ز برج سعادت نكو اخترى

بر اورنگ شاهى سزاوار اوست * ز فرهنگ شاهى نمودار اوست

بود تاج از گوهرش سربلند * ز بختش بود بخت فيروزمند

جهان داوران را به ظلش پناه * فلك را شده در گهش بوسه‌گاه

فريدون و كيخسرو شهريار * منوچهر و اسكندر نامدار

نبودند در عهد اين پادشاه * و گرنه شدندى و را خاك راه

كمين بنده‌ات نيست راضى « 1 » بدان * كه خاقان چين باشدش پاسبان

نه خاقان كه باشد به هنگام كار * به درگاه او همچو خاقان هزار

جهاندار آن شاه فيروز بخت * كه مهر و سپهرش سزد تاج و تخت

اگر بر كشد تيغ آيينه رنگ * به برق يمانى بسوزد فرنگ

چو تيغش گشايد زبان در غزا * كند شرح انا فتحنا ادا

ز حفظ آلهى بود جوشنش * كند بكترى پيرهن بر تنش « 2 »

دعاى خلايق ز كه تا به مه * شده حلقه گردش به جاى زره

سپهر از كمر بستگان درش * ظفر يك سوار است از لشكرش

در ايام او فتنه را برده خواب * به عهدش بدانديش را سر در آب

بدانديش آن شاه گيتى فروز * نباشد مگر خوار برگشته روز

هر آنكو ز صاحبقران سركشيد * زمانه سرش را ز تن بركشيد

جهان عدل كسرى فراموش كرد * چو آوازهء عدل شه گوش كرد

به فيروزى شاه صاحب قران * زمين خرم است و زمان شادمان

زهى تخت شاهى سزاوار تو * خداوند بادا نگه‌دار تو

سرير سعادت ترا تكيه گاه * بود چتر فرق تو ظل آله

تويى آن جوان دولت نيكبخت * كه نازد به تو دولت و تاج تخت

ترا شد چو اقبال و دولت قرين * جهان را تو دارى به زير نگين

جهانت بكام و فلك بنده باد [ 358 ] * قضا يار و بخت تو فرخنده باد

مزين به تو مسند سرورى * به كام دل از عمر خود بر خورى

جوانبخت شاهى كه خورشيد فتح و ظفر از پرتو لمعات بارقات تيغ جهانگير آن شاه ظفر پناه روشن گرديده و سپهر معدلت و سلطنت از طلوع كوكب طالع نصرت مطالع آن خسرو گردون

( 1 ) - ب م : زلف مز : زلفى ( 2 ) - مز ، ب ، ن : در برش . م : در بر