خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٣

سال « 1 » چهل و پنجم از سلطنت آن برگزيدهء اولاد مروج مذهب حق سنهء خمسين و سبعين و تسعمائه بعضها لوى ئيل

زهى دارندهء اورنگ شاهى * حوالتگاه تأييد آلهى

مبادا دولت از درگاه تو دور * مبادا تاج را بىفرق تو نور

مظفر بادت از دولت نشانه * مبادا بىتو يكساعت زمانه

غمين باد آنكه او شادت نخواهد * خراب آنكس كه آبادت نخواهد

چنانت بر همه كفار منصور * سپاهت فاهر و اعدات مقهور

همه بر كام دل فيروزيت باد * زيزدان هرچه خواهى روزيت باد

چو هستى سايهء لطف آلهى * به كامت باد هر كارى كه خواهى

آلهى تا جهان را آب و رنگ است * فلك را دور و گيتى را درنگ است

ممتع دارش از عمر و جوانى « 1 » « 2 » * ز هر چيزش فزون ده زندگانى « 3 »

كامكار عاليمقدارى كه از بلندى بخت تخت « 4 » سلطنت و جهاندارى « 5 » و سرير حشمت و « 6 » كامكارى بر اوج فلك عزت و فراز سپهر شوكت نهاده ، شهنشاه « 7 » عالى مكانى كه به يمن تأييد آلهى مسند و « 8 » تخت شاهى را به وجود با جود زيب و زينت داده . شعر « 9 » :

شاهى كه به نصرت آلهى * بنشست فراز تخت شاهى

از سايهء لطف حق نشانى * آسوده به سايه‌اش جهانى

آن شاه كه از بلندى بخت * بالاتر از آسمان زند تخت

محتاج درش هزار خاقان * فغفور يكيش از غلامان

اين نه طبق رفيع افلاك * بر درگه او نهاده بر خاك

هر چاشتگهى بر آستانش * صد خان خطا كشيده خوانش

شاهى كه به حسن راى و تدبير * زو يافت اساس ملك تعمير

شايسته افسر كيانى * زيبندهء تخت خسروانى

آيين جهان نظام ازو يافت * كار همه انتظام ازو يافت

اى ذات تو سايهء آلهى * خورشيد سپهر پادشاهى

سير فلك و نجوم سيار * پيوسته براى تست در كار

هم سير فلك به وفق رايت * هم كار جهان به مدعايت

هر جا كه دليست قاف تا قاف * از دوستى تو مىزند لاف

كس نيست ز فيض رحمت تو * فارغ ز دعاى دولت تو

تا گردش چرخ آسمانست * بر چرخ ز مهر و مه نشانست

( 1 ) - م : مصرع دوم را ندارد ( 2 ) - م : و جوانى ( 3 ) - م : زنده‌گانى ( 4 ) - م : و بخت ( 5 ) - م : جهاندرى ( 6 ) - م : « و » ندارد ( 7 ) - م : شاهنشاه . ب : شهنشاهى ( 8 ) - م : « و » ندارد ( 9 ) - م : ندارد