خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٥

سال « 11 » چهل و يكم از سلطنت آن خسرو سپهر رفعت ، نوروز سيچقان ئيل شنبه بيست و هفتم شهر رجب احدى و سبعين « 12 » و تسعمائة

قلم كرده در ساحرى خامه را * دو نوبت رقم كردم آن نامه را

شد اين نكته ظاهر كه نقاش چين * كشد نقش آخر به از اولين

چو آن حجت نامور شد سجل * از آن خوشتر آمد « 1 » كه مىخواست دل

رساندم « 2 » سرير سخن را به ماه * قدم بر قدم عارفى را به راه

شدم از دوات و قلم چاره جوى * از آن كرده چوگان و « 3 » زين كرده گوى

به دعوى مرا گوى و چوگان به دست * زدم گوى معنى زهر كس كه هست

پس آنگه در سحر را كرده باز * ز شيرين و خسرو شدم قصه « 4 » ساز

سوادم كه شد بر فلك سايه ساى * عطارد به چشم خودش داد « 5 » جاى [ 330 ]

دگر ره مرا خامهء دلنواز * شد از قصهء « 6 » شاهرخ نكته‌ساز

به وصفش هزاران در شاهوار * مرا سر زد از طبع دريا نثار

پس آنگه قلم را علم ساختم * يكى نسخهء تازه پرداختم

ز راه شرف نسخهء بو العجب * كه بود از فلك بر سپهرش لقب

چو ديدم خطابى چنان مستطاب * ز روى صوابش نوشتم جواب

بر آراستم خوان انديشه را * صلايى زدم هر هنرپيشه را

پى كلك من طوطى ديگر است * زفيض سخن طعمه‌اش شكر است

تجارت كنان از پى دوستان « 7 » * ز واسط « 8 » فتادم به هندوستان

گشادم در مخزن بىقياس * كه آيد خريدار گوهرشناس

شبى كز شرف چون شب قدر بود * شب قدر من بهتر از بدر بود

شبى اينچنين رفته چشمم به خواب * كه آمد به خوابم يكى آفتاب

عجب آفتابى خضر نام « 9 » او * زلال بقا رشحهء جام او

سلامش چو كردم عليه السلام * نظر كرده سويم به لطف تمام

تراشيده كلكى به دستم سپرد * به سوى سخن بردنم راه برد

در انديشه بودم كه تدبير چيست * درين خواب فرخنده تدبير چيست

كه آمد يكى نامهء نامدار * زنزديك خان سپهر اقتدار

ابو الفتح محمود خان كز سپهر * پى فخر در پايش افتاده مهر

به لوح قلم كرده حرفى رقم * چو لوحى كه آيد ز لوح قلم

عجب نامه‌اى مايهء شاديى * پى بندگان خط آزاده‌اى « 10 »

( 1 ) - م : خوشنو ايد ( 2 ) - م : رساند ( 3 ) - ب ، م : « و » ندارد ( 4 ) - م : غصه ( 5 ) - م : داده ( 6 ) - م : غصه ( 7 ) - م : داستان ( 8 ) - م : اوسط ( 9 ) - م : بام ( 10 ) - م : آزادگى