خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٦

سال « 10 » سى و هشتم از سلطنت آن خسرو آفاق و پادشاه به استحقاق نوروز تخاقوى ئيل روز جمعه بيست و يكم شهر جمادى الاول سنهء ثمان و ستين و تسعمائة

رفتم من از در تو و غم نيست گر رود * برگى ز بوستانى و خارى ز گلشنى

ليكن بدان قرين و زيران خود مرا * كارد زمانه از پس صد قرن چون منى

با جبرئيل دم نتوان زد ز اهرمن * با عقل كل معارضه نايد ز كودنى « 1 »

باشد مجال طير خرد را چو دم زند * در پيش نطق ناطقه از نطق الكنى

دل كى كند به گوهر كان ميل چون مرا * گنج دل از جواهر معنى است معدنى

گر خرمنى زعقد جواهر كنند عرض * پيش هماى همت من نيست ارزنى

وين خر طبيعتان ز « 2 » سر حرص مىكنند * قصد مسيح « 3 » مريم از بهر سوزنى

آرند سر ز حرص به هر كاسه‌اى فرو * همچون « 4 » صراحى ارچه فرازند گردنى

اغراق شاعريست غرض زين « 5 » سخن شها * ورنه كجاست كمتر و ضايع‌تر از منى

رباعى : « 6 »

گر مىخوانند بت پرستم هستم [ 315 ] * گويند اگر عاشق و مستم هستم

عمريست كه هر دمم به نامى خوانند * وين طرفه كه من همان كه هستم هستم

و منه فى ساقىنامه « 7 » :

عجب مانده‌ام زين خم نيلگون * كه صدگونه رنگ آيد از وى برون

جهان راست آيين ناراستى « 8 » * فلك زود خشم است و دير آشتى

برين باغ كش خار شد دلخراش * منه دل تماشاگر باغ باش

گذر كن ازين منزل پرستيز * تو برخيز ازو تا نگفتند « 9 » خيز

اگر رفت سرمايه كلى « 10 » ز دست * غنيمت شمر پنج روزى كه هست

چه گويى ز عمر وز ايام او * مبر با چنين كوتهى نام او

فزون چيست عمر از همه سروران * سكندر كه كم زيست از ديگران

بود كوشش ما ز روى قياس * چو پيمودن راه گاو خراس

كه گردد سحرگاه تا وقت شام * بر اول قدم شامگاهش مقام

نه بينم درين تنگنا همدمى * كه بردارد از خاطر ما غمى

دريغا ز ياران خاكى تهاد * كه رفتند ازين خاكدان همچو باد

به صحبت همه شمع مجلس فروز * چو انجم شب آورده با هم به روز

( 1 ) - م : كودكى ( 2 ) - م : كه ( 3 ) - م : مسيح و ( 4 ) - م : « همچون » ندارد ( 5 ) - م : مز ، ن : اين ( 6 ) - م : « رباعى » ندارد ( 7 ) - ن : « و منه فى ساقى نامه » ندارد ( 8 ) - مز : ناداشتى ( 9 ) - م : بگفتند ( 10 ) - م : كل