خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٣

سال « 10 » سى و هشتم از سلطنت آن خسرو آفاق و پادشاه به استحقاق نوروز تخاقوى ئيل روز جمعه بيست و يكم شهر جمادى الاول سنهء ثمان و ستين و تسعمائة

همه زمستى عشق است جوشش « 1 » باده * همه ز پردهء عشق است نغمهء طنبور

كشند رخت ملايك به خلوت تو گهى * كه انس عالم قدست كند ز خلق نفور

به فكر شعر مكن صرف نقد عمر عزيز * مگر به مدحت شاه مظفر منصور

سپهر كوكبه طهماسب آنكه در آفاق * به زرفشانى چون آفتاب شد « 2 » مشهور

بدان هوس كه مگر نعل توسن تو شود * هلال گرد خيالى ولى به غايت دور

ز شوق اگر غزلى عاشقانه عرض كنم * مكارم تو همانا كه داردم معذور

منم شكسته دلى از ديار خود مهجور * دلى ز هجر غمين و تنى زغم رنجور

ز درد دورى جانان اجل به من نزديك * چو رحم از دل يار از دلم صبورى دور

چنان ضعيف و نحيفم كه آمدست برون * ز لاغرى رگم از پوست چون رگ طنبور

نه طالعى كه پى وصل چاره انگيزم * نه طاقتى كه شوم از بلاى هجر صبور

كسى كه ميكندم منع بيخودى از عشق * جمال خود بنمايش كه داردم معذور

نظر به مردم چشمم فكن ببين روشن * كه فى الحقيقه تويى ناظر و تو بىمنظور

من اين حديث شرف بس نمىكنم گرچه * ز جرم عشق بدارم كشند چون منصور

فلك جنابا ، شاها ، به درگهت « 3 » كز قدر * پناه جمع ملوكست و سجده‌گاه صدور [ 313 ]

ز دستبرد « 4 » زمانه شكايتى دارم * به عز عرض رسانم اگر دهى دستور

به پايمردى سعيم هر آنچه بود به دست * زمانه برد ز دستم به سعى نامشكور

ز خوان رزق ندادست هرگزم نانى * زمانه تا نزده سيليم به سان تنور

مرا ز سردى دى همچو بيد تن لرزان * بدوش گربه دهد چرخ پوستين سمور

چو زهر تلخ مرا كام جان ز بىنانى * ز امتلا همگى شهد قى كند زنبور

سراى بنده ز غوغاى دعوى غرما * على الدوام چو دار القضا بود پر شور

ز خويش خواهم پهلو تهى كنم چو هلال * ز بس كه گشته‌ام از اهل روزگار نفور

نيايم از پس ماهى برون و گر « 5 » آيم * هلال‌وار ز اهل زمانه گردم دور

غرض مبالغهء شاعريست زين ورنه * بود شكايت دوران ز مشرب من دور

سرم مباد اگر آورم فرو هرگر * كلاه گوشهء همت بدين متاع غرور

مرا كه جوهر ذاتيست همچو تيغ چه غم * گرم به كف چو صدف نيست لؤلؤ منثور « 6 »

اگر بريده‌ام از اهل روزگار اميد * ز بنده كس نبريده است روزى مقدور

( 1 ) - م : و جوشش ( 2 ) - ب : شد در جهان مشهور ( 3 ) - م : ز درگهت ( 4 ) - م : دير زمانه ( 5 ) - مز : و اگر ( 6 ) - ن : گوهر منشور