خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٤

ذكر « 5 » توجه شاه جهانيان به ولايت گرجستان از پى قلع و قمع آن گروه بىايمان

كيفيتش زياده از همه و سير سلوكش مشهور و از عمر طويل مبرور « 1 » . از منظوماتش بهجة المناهج هزار بيت و قصايد بسيار در مدايح ائمهء اطهار و تبراى بىشمار چهل هزار بيت است . همه پاكيزه است « 2 » و ازين « 3 » ابيات كه به خاطر بود ثبت افتاد معلوم مىشود . مطلع :

تيغ على كه سرخ به خون منافق است * دارد دودم چو صبح ولى هر دو صادقست

ايضا :

شود ز روشنى ماه چارده معلوم * كه هست در دل او مهر چارده معصوم

و من كلامه فى المدح « 4 » :

نيست بر جاى احمد مختار * به خدا غير حيدر كرار

گر كنم اصل نكته را تكرار * ليس فى الدار غيره ديار

زير فرمان اوست جنت و نار * تابع امر اوست ليل و نهار

بارها كرده‌ام من اين تكرار * تو هم اين نكته را نگه مىدار

كه نگهدار حاضر و غايب * نيست غير از على ابى طالب

اى خوشا بارگاه شاه نجف * حبذا بارگاه شاه نجف

كعبه سرگشته‌اى به راه نجف * خلد يك ذره پيشگاه نجف

چون به پرسى ز عز و جاه نجف « 5 » * گويدت برگ هر گياه نجف

كه نگهدار حاضر و غايب * نيست غير از على ابى طالب

اى كه بوبكر گويى و عثمان * وز عمر مىكنى حديث بيان

به حديث و به آيت و قرآن * . . . مىكن مدام بر همه شان

سه منافق سه پيرو شيطان * گر به پرسى ز خسرو دو جهان

شاه مردان و صاحب ميزان « 6 » * چه زمين و زمان چه انس و چه « 7 » جان

همه گويند آشكار و نهان * كه نگهدار حاضر و غايب

نيست غير از على ابى طالب « 8 »

و قصيده‌اى كه در جواب خواجه سلمان ساوجى گفته در آنجا شكايتى از سنيان قزوين نموده چند بيت كه به خاطر داشت نوشته شد . قصيده « 9 » :

وقت آن آمد كه آسايد سپهر بىمدار * چون زمين در سايه‌ات اى سايهء پروردگار

پادشاها مدت نه ماه شد كاين « 10 » ناتمام « 11 » * مانده در قزوين خراب و خسته و مجروح و زار

( 1 ) - ب : مسرور ( 2 ) - ن : پاكنيره و از ( 3 ) - اين م : نداز ( 4 ) - م ، ن : « و من كلامه فى المدح » ندارد ( 5 ) - ن : توجه رايات نصرت آيات از گنجه به طرف بردع و فرستادن فرخزاد بيگ قراداغلو به الچيگيرى به ولايت روم و آن مرز و بوم . چون شاه جم جاه ( 6 ) - م : مصرع را ندارد ( 7 ) - م : « چه » ندارد ( 8 ) - م ، ن : ابو طالب ( 9 ) - : « قصيده » ندارد ( 10 ) - مز ، م : كين ( 11 ) - ب ، م : ناتوان