خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٧

سال « 6 » دهم از سلطنت آن * برگزيده خالق افلاك و انجم يعنى سنه اربعين و تسعمائة

ايضا من نتايج طبع وقاده العالى نظم « 1 » :

اى زخدا بىخبر نادرست * وى قدمت در ره اسلام سست

ترك بكن غارت [ و ] يغماگرى * بشنو و از « 2 » سربنه اين سرورى « 3 »

چند كنى خانهء مردم خراب * و هم كن از پرسش روز حساب

دست بدار از ستم و جور و كين * پاى به دامن گش و كنجى نشين

ورنه به خاك كف پاى امير * سرور مردان على شيرگير

زير و زبر مىكنمت آن چنان * كز تو و نام تو نماند نشان

ما دو جوانيم من و بخت من * باد و جوان دست به هم بر مزن

شرم بدار از خود و از لشكرت * بخت چو بنشاند به خاكسترت

نوبت شاهى چو برآرد خروش * شير ژيان را برود دل ز هوش

دست ندارم من ازين ماجرا * تا نكنم بند ز بندت جدا

اى كركم حوصلهء نابكار * از من و از دولت من شرم‌دار

تو كرى و هست ترا بخت كور * كور و كرى را چه بود دست زور

چون نتوانى كه روى بر زمين * بر سر گردون چه نهى پاى كين

دعوى سلطانى و خانيت چيست * داعيه ملك ستانيت چيست

يك دو قدم پيش نه از بهر جنگ * از تو كسى نشنود اين عذر لنگ

اى تو سراپا همه ظلم و عناد * نيست ترا كار به غير از فساد

مرد صفت ترس برون كن ز سر * همچو زنان عذر مياور دگر

ظلم كنى و نهيش عدل نام * عدل تو ظلم است سراسر تمام

در صف هيجا چه قدم مىنهى * در بر شيران چو « 4 » كم از روبهى

نوبت جنگست چو مردان مرد * تيغ به خون سرخ كن « 5 » اى چهره زرد

سال « 6 » دهم از سلطنت آن * برگزيده خالق افلاك و انجم يعنى سنه اربعين و تسعمائة

چون نوروز « 7 » يونت ئيل در روز چهارشنبه بيست و پنجم شهر شعبان عادل شاه عاليمان در خراسان گذرانيدند ، خبر روميان به مسامع عز و جلال رسيد به عزم دفع مخالفان كوچ فرموده به صوب

( 1 ) - ن : وقاد اوست ( 2 ) - ب : « از سر » ندارد ( 3 ) - ن : داورى ( 4 ) - ن : چه ( 5 ) - ن : كنى چهره ( 6 ) - ن : ذكر مراجعت نواب همايون از خراسان به جانب عراق يعنى سنه اربعين و تسعمائة ( 7 ) - ب : روز