خلاصة التواريخ ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٩

گفتار « 18 » در تسخير نمودن امراى عالى شان ولايت مازندران به توفيق ملك منان

امراى عظام گريخته به روم رفته بود به اتفاق قزل احمد اغلى كه از امراى سلطان سليم بود به گرجستان آمد . قرقره والى گرجستان در قراجه اردهان « 1 » با ايشان جنگ كرده غالب آمد ، قزل احمد اغلى با جميع روميان به دست گرجيان به قتل آمدند ، ديو سلطان كه در آن حوالى بود ، داويلى « 2 » را « 3 » تاخت كرده به چخور سعد مراجعت نمود و چون شيخ شاه پادشاه « 4 » والى « 5 » شروان از مخالفت استغفار « 6 » و انابت نموده كس به درگاه خاقان « 7 » عالم‌پناه فرستاد . خاقان صاحب‌قران « 8 » مير جمال الدين محمد صدر و ميرزا شاه حسين وزير را جهت اطمينان قلب او به شروان روانه « 9 » فرمود كه خوفى كه داشته باشد به ايمان مغلظه از خاطر او رفع نمايند « 10 » . مشار اليه به اتفاق وزير و صدر « 11 » مذكور در همين قشلاق به شرف پاىبوس خسرو صاحب‌قران رسيده مشمول انواع مراحم و تفقدات بىغايات گرديد « 12 » و حسب المرام به الكاى موروثى خود مراجعت نمود .

و هم درين سال ميرزا محمد زمان امير اردو شاه را به قتل آورده « 13 » قوام بيك برادر او كه حاكم بلخ بود بروج آنجا را محكم كرده كس به كابل نزد ميرزا بابر فرستاده مدد طلبيد . بنابر آن بابر پادشاه خود روانه بلخ شده « 14 » قوام بيك قلعه شهر را به ملازمان بابرى سپرده خود به اردوى او ملحق گرديد . بابر پادشاه با جمعى از دلاوران بر سر ميرزا محمد زمان به جانب غرجستان رون « 15 » شد . حاكم آن ولايت امير شاه محمد سيف الملوك « 16 » و خواجه غياث الدين على شرايط استقبال به جا آورده تابع شدند . و بعد از دو روز رايات نصرت آيات « 17 » بابرى بدانجا رسيد . غرجستانيان چون ميرزا محمد زمان را مىخواستند بابر پادشاه به كوهستان نتوانست در آمدن ، از راه غور روانه كابل گرديد

گفتار « 18 » در تسخير نمودن امراى عالى شان ولايت مازندران به توفيق ملك منان

چون خاقان صاحب‌قران نوروز بارس ئيل را كه در بيست و هشتم شهر صفر سنهء اربع و عشرين و تسعمائة بود در نخجوان گذرانيدند ، از آنجا به ييلاق ايقاز « 19 » رفته از آن موضع شكار -

( 1 ) - ن : اردمان ( 2 ) - ب : داواتلى ( 3 ) - ن : « را » ندارد ( 4 ) - ن : « پادشاه » ندارد . م : پاشا ( 5 ) - م : ولى ( 6 ) - ب ، م : استعقار امانت ( 7 ) - ب ، م ، ن : عالم‌پناه ( 8 ) - م ، ن : صاحب قرآن فرستاده ( 9 ) - م : فرستاد كه ( 10 ) - ن : نمايد ( 11 ) - ب : صدور ( 12 ) - ن : گردانيده ( 13 ) - ب ، ن : رسانيده ( 14 ) - م : گرديد ( 15 ) - ن : روانه ( 16 ) - م ، ن : يوسف الملوك ( 17 ) - م : « آيات » ندارد ( 18 ) - ن : توجه رايت نصرت شعار از نخجوان به طرف رودخانه تلوار و از آنجا به قم و آنچه روى نمود ( 19 ) - ب : ايلقار ن : ايلغار