تاريخ الفي ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٩

ذكر شمّه‌اى از مناقب امير المؤمنين علىّ بن ابى طالب

آينه خداى تعالى رسول خود را در اين وقت كه محلّ استجابت دعاست با اهل ملّت ديگر امر مىفرمود كه ايشان را همراه ببرد و چون به اينها مأمور شد بالضرورة افضليت ايشان بر ساير اصحاب بر وجه اكمل و اتّم به صحّت پيوسته .

و از جمله احاديثى كه دالّ است بر افضليت امير المؤمنين بر ساير اصحاب رسول ، صلّى اللّه عليه و آله ، آن است كه پيغمبر فرمود : يا على [ لو لا أنّنى أشنق ] ان تقول طائفة من امّتى فيك ما قالت النّصارى فى عيسى بن مريم لاقول فيك قولا لا تمرّ على مجلس إلّا و يأخذون التّراب من تحت قدميك تبرّكا . يعنى : اى على هرآينه اگر نمىترسيدم از آنكه بگويند در حقّ تو طايفه‌اى از امّت من از چيزى كه نصارى در حقّ عيسى بن مريم مىگويند ، هرآينه مىگفتم در حقّ تو امروز سخنى را كه به هيچ مجلسى نمىگذشتى مگر آنكه از روى تبرّك خاك از ته پاى تو مىگرفتند .

و سبب ظهور اين عنايت مصطفوى در حقّ جناب مرتضوى آن بود كه بعد از غزوهء تبوك اعرابيى به خدمت حضرت رسالت‌پناه ختمى ، عليه من التّحيّات اكملها و من التسليمات اشملها ، آمده به عرض رسانيدند كه جمعى از اعراب در وادى الرّمله « 1 » مجتمع شده داعيهء آن دارند كه شبيخون « 2 » بر سر اهل بيت يثرب آرند . بنابراين نبىّ آخر الزمان لوائى به ابى بكر صدّيق ، رضىّ اللّه عنه ، عنايت كرده آن‌جناب را سردار جمعى از اصحاب حنفيه و غير ايشان گردانيده به دفع شرّ آن جماعت نامزد فرمود ، و حال آنكه ايشان در واديى كه به بسيارى درخت و سنگ و ريگ مشهور و معروف بود و عبور از آن به عسرت بلكه به استحالت مذكور و موصوف بود منزل داشتند . صدّيق چون بدانجا رسيد به يك بار كفّار از اطراف و جوانب حمله آورده سپاه اسلام را منهزم ساختند .

آنگاه حضرت شفيع الامم رايت ديگر بسته به امير المؤمنين عمر بن الخطّاب ، رضىّ اللّه عنه ، ارزانى داشت و آن‌جناب را با طايفه‌اى از مسلمانان جهت تدارك آن مهم ارسال فرمود ، تا آنكه عاقبت كار فاروق اعظم نيز به طريق صدّيق اكبر بازآمد . بعد از آن عمرو عاص متكفّل سرانجانم آن امر گشت . او نيز بىآنكه مهمّى از پيش برد به مدينه بازگرديد . پس بعد از آن ، حضرت مقدّس نبوى جهت جناب مرتضوى لوائى عقد فرموده آن‌جناب را سردار آن طايفه از سپاه ظفرپناه گردانيد و فرمان داد كه شيخين و عمرو عاص نيز با آن لشكر در آن سفر مرافقت نمايند و از استصواب امير المؤمنين حيدر كرّار تجاوز جايز ندارند . و آن حضرت تا مسجد احزاب امير المؤمنين على را مشايعت فرموده و در شأن آن جناب ،

بيت

دعايى كه بر لب نارسيده * نويد استجبناها شنيده


( 1 ) . م : وادى النمله . ( 2 ) . م : شبيخان .